Alahady Fahatelo amin'ny Fiaviana
Vakiteny voalohany
Bokin'Izaia 35,1-6.10.
Hifaly ny efitra sy ny tany karankaina, hiravoravo ny tany lemaka lava volo, ary hamony tahaka ny narisisa; hirakotra voninkazo sy hientan-kafaliana ary hanao hoby firavoravoana izy. Homena azy ny voninahitr'i Libàna mbamin'ny hakanton'i Karmely sy Sarona. Izy ireo hahita ny voninahitry ny Tompo, sy ny famirapiratan'ny Andriamanitsika. Hatanjaho ny tànana osa, herezo ny lohalika mangozohozo! Ilazao ny mitebiteby fo ataovy hoe: Makà hery fa aza matahotra. Inty ny Andriamanitrareo; tamy ny famaliana, famalian'Andriamanitra, tenany no ho avy, dia hamonjy anareo. Amin'izay dia hahiratra ny mason'ny jamba, halady ny sofin'ny marenina. Hitsambikina hoatra ny serfa ny mandringa, hinantsanantsan-kafaliana ny lelan'ny moana. Fa hisy rano miboiboika any an'efitra; ary sakeli-drano eny amin'ny tany lemaka lava volo. Ho tonga ao Siona amin'ny hobin-kafaliana izy ireo; firavoravoana mandrakizay no ho fehilohany; fifaliana amam-piravoravoana no hahenika azy; fa ny sento amam-pijaliana handositra.
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny voalohany
Amin’ity ampahan-dahatsoratra avy amin’i Izaia ity dia aseho amin’ny vahoaka jiosy nianjadian’ny fahoriana sy fahababoana ny vinavina iray manantena fahasitranana sy fiverenana amin’ny fiadanana. Sarin’ny efitra sy tany karankaina no entina mamelona ao an-tsain’ny mpamaky ny fiainan’ny vahoaka niharana totiž sy faharavana, nefa izany tokony ho lasa toerana fifaliana sy firavoravoana. Libàna, Karmely, sy Sarona dia simbolin’ny hatsarana sy fahavokarana voajanahary amin’ny faritany sy tantara jiosy, ampiasaina eto hilazana fa hamerina voninahitra sy hasarobidin’ny firenena i Andriamanitra. Mitana toerana lehibe ny sary mahakasika ny jamba mahiratra, marenina mahare, mandringa mitsambikina sy ranomasina miboiboika any an’efitra. Ireo dia mariky ny fanarenana tsy ara-batana fotsiny fa ara-pivavahana sy ara-tsosialy. Ity lahatsoratra ity dia manasongadina fa fanovana mahery vaika sy fanantenana amin’ny hery avy any ivelan’ny tantaran’ny olombelona no vontoatiny.
Salamo
Salamo 146(145),7-10.
Manome rariny an'izay ampahoriana, manome hanina an'izay noana; Iaveh manafaka an'izay voababo; Iaveh mampihiratra ny jamba; Iaveh mampitraka ny mitanondrika; Iaveh tia ny marina; Iaveh miaro ny mpivahiny; manohana ny kamboty amam-pitondratena izy; fa mampiolakolana ny làlan'ny ratsy fanahy kosa. Mpanjaka mandrakizay Iaveh, Andriamanitrao amin'ny taona mifandimby izy, ry Siona. Aleloia!
Fanadihadiana ara-tantara Salamo
Ny salamo dia fanehoam-pinoana sy fiderana ataon’ny fiangonana amin’Andriamanitra, mifantoka amin’ny maha-mpitsara sy mpanavotra azy ho an’ny marefo sy ny mijaly. Hatreo amin’ny andriamanitry ny Israely, i Iaveh, dia sady manome rariny sy manome sakafo ho an’ny noana, no manafaka an’izay voababo. Fanehoana fihetsika manokana amin’ny fiarahamonina jiosy izany, satria amin’ny fahaverezan’ny rafitra ara-panjakana na amin’ny fahababoana, dia ny fitsanganan’Andriamanitra ho mpiahy no mahatoky ny fitohizan’ny vondrom-piarahamonina. Miohatra amin’izany ireo andian’olona tahaka ny mpivahiny, kamboty amam-pitondratena izay olon-tsotra tsy voaaro amin’ny fitsarana sy ny fiarovana ara-dalàna, fa Iaveh mijoro aminy. Mifarana amin’ny famerenana amin’ny laoniny ny fahefan’Andriamanitra amin’ny Siona, manamafy firaiketam-po ara-pivavahana sy ara-tantara. Zavatra fototra amin’ity salamo ity ny fanoherana mivantana amin’ny fanararaotana sy ny fahantrana amin’ny maha-mpitsara marina an’Andriamanitra.
Vakiteny faharoa
Taratasin'i Md. Jakoba 5,7-10.
Koa mahareta àry, ry rahalahiko, mandra-pihavin'ny Tompo. Jereo ange ny mpiasa tany izay manantena ny voka-tsoan'ny tany: mandry amim-paharetana izy, mandra-pahazony ny ranonorana aloha sy aoriana. Aoka àry hianareo haharitra koa; ary ankaherezo ny fonareo, fa efa akaiky ny fihavian'ny Tompo. Aza mifampimonomonona, ry rahalahiko, fandrao dia helohina hianareo. Indro efa mby eo am-baravarana anie ny mpitsara! Aoka ny mpaminany, izay niteny tamin'ny anaran'Andriamanitra, ry rahalahy, no hataonareo fakan-tahaka ny fandeferana sy ny faharetana.
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny faharoa
Natao ho an’ireo vondrom-piara-monina kristiana tany amin'ny tapaky ny taonjato voalohany izao soratra izao, tao anatin’ny fisedrana sy ny zava-tsarotra niandry azy ireo tao anatin’ny tontolo nolalovan’ny fanenjehana sy ny tsy fahazoam-pitsaharana. Miantso amin’ny faharetana sy fandeferana i Jakoba, mitaratra amin’ny sary fiainana andavanandro, toy ny mpiasa tany miandry orana, izay mitaky faharetana sy fiandrasana. Ao anatin’ny fiarahamonina ahitana ady sy fanakianana, ampirisihina hosoratan’ny fanjakana ara-pinoana lalina sy ny fisorohana fifanjavonan-draharaha. Raha miseho ny tsy fahamarinana, ny mpaminany fahiny dia asongadiny ho modely amin’ny fandeferana manoloana ny fanenjehana sy fitsapana. Mampiseho ho tena manan-danja eto ny fikojakojana ny firaisankina sy ny faharetana eo amin’ny fiarahamonina miniara mijaly ao anatin’ny herisetra sy faneriterena.
Evanjely
Evanjely Masin'i Jesoa Kristy nosoratan'i Md. Matio 11,2-11.
Ary nony ren'i Joany tao an-tranomaizina ny nataon'ny Kristy, dia naniraka roa lahy tamin'ny mpianany izy hanao aminy hoe: Hianao va no Ilay ho avy, sa mbola hafa no andrasantsika? Dia namaly Jesoa ka nanao taminy hoe: Mandehana ka lazao amin'i Joany izao zavatra renareo sy hitanareo izao: mahiratra ny jamba, afaka ny mandringa, sitrana ny boka, malady ny marenina, atsangana ny maty, torina amin'ny malahelo ny Evanjely, ary sambatra izay tsy tafintohina noho ny amiko. Nony lasa ireo, dia nilaza an'i Joany tamin'ny vahoaka Jesoa, nanao hoe: Hizaha inona no nalehanareo tany an'efitra? Volotara hetsiketsehin'ny rivotra va? Sa hizaha inona no nalehanareo tany? Lehilahy tsara fitafiana va? Indro any amin'ny tranon'ny mpanjaka izay tsara fitafiana. Sa hizaha inona àry no nalehanareo tany? Moa mpaminany va? Eny! hoy izaho aminareo, ary ambony noho ny mpaminany aza, fa izy no ilay voasoratra hoe: Indro aho maniraka ny anjeliko hialoha anao sy hamboatra ny làlanao. Lazaiko aminareo marina tokoa fa amin'izay natera-behivavy mbola tsy nisy nitsangana izay lehibe noho Joany Batista; kanefa izay kely indrindra amin'ny fanjakan'ny lanitra no lehibe noho izy.
Fanadihadiana ara-tantara Evanjely
Eto amin’ny fitantarana nataon’i Matio dia hita mivantana ny fifandraisana misy eo amin’ny Joany Batista, Jesoa, sy ny vahoaka. Manoloana ny fisalasalana ananan’i Joany, izay any am-ponja noho ny fanoherany ny fahefana ara-politika, ny valintenin’i Jesoa dia mamehy amin’ny asa ataony : mahiratra ny jamba, afaka ny mandringa, mpanota voavonjy, maty atsangana. Ireo asa ireo dia sary mazava mankany amin’ny faminanian’i Izaia, entina manamafy amin’ny mpamaky sy ny mpanatrika fa mitohy amin’ny toetran’ny Mesia efa nampoizina ny fihetsik’i Jesoa. Ny ampahany faharoa amin’ny fitantarana dia manakiana ny fomba fijerin’ny vahoaka sy ny fitadiavan’izy ireo famantarana, amin’ny alalan’ny sary volotara, lehilahy tsara fitafy, sy mpaminany sahy. Farany, ilazany fa i Joany Batista no “ilay anjeliko”, manambara mialoha an’i Jesoa, nefa dia ampisehoina fa misy fikorontanan’ny fepetra eo amin’ny maha-lehibe sy kely indrindra amin’ny Fanjakan’ny lanitra. Ny fihetsik’i Jesoa sy ny fitantaran’i Matio dia mampiseho fandrosoana ara-panjakana sy ara-pinoana amin’ny fidiran’ny Mesia amin’ireo famantarana sy faminaniana taloha.
Fiheverana
Famakafakana afa-po manontolo amin’ny vakiteny
Misy fitohizana mazava manomboka amin’ny fanantenana sy fanavaozana eo amin’ny vahoaka ao amin’ny faminanian’i Izaia, miakatra amin’ny fitokisana amin’Andriamanitra amin’ny Salamo, mizotra amin’ny faharetana sy fandeferana anaty fiarahamonina ao amin’ny taratasin’i Jakoba, ka miafara amin’ny fanekena sy fanitsiana ny tantaram-pamonjena hita ao amin’ny Matio. Ny fifamenoana eo amin’ny faminaniana sy famaliana an'ireo faminaniana dia mandrafitra vokatsoa lehibe amin’ny fananganana sy famelomana indray ny kolontsaina sy fahamarinana eo amin’ny vahoaka.
Hita eto ny fandrefesana ny fetran’ny olombelona amin’ny fitakiana famonjena sy fahamarinana: ao amin’i Izaia sy ny Salamo dia avy amin’Andriamanitra irery ihany ny famonjena sy fitsarana, mampiseho fiaviana ivelan’ny tantaran'olombelona. Amin’ny taratasy, miforona amin’ny fianarana mamela sy miara-mitondra izy io, fa amin’ny Evanjely, tanterahan’i Jesoa amin’ny asa eo amin'ny tontolo hita maso ny fiovana notendrena ho an'ny Mesia. Miseho eto ny fifandimbiasana amin’ny andraikitra: mitohy amin’ny vahoaka (taratasy sy salamo), amin’ireo famantarana amin’ny Mesia (Izaia sy Matio), ary amin’ny asan’olombelona manana andraikitra amin’ny faharetana sy firaisankina (Jakoba).
Eo amin’ny ankehitriny, ilaina hatrany ny fampifandanjana eo amin’ny fanantenana ho amin’ny fanarenana, ny fitokisana amin’ny fitsarana marina, ary ny fijoroana ho amin’ny faharetana sy fanavahana asa marina eo amin’ny fiarahamonina. Fandidiana miverimberina eto ny fiavian’ny fahasitranana sy fitsarana tsy avy amin’ny olombelona, fa amin’ny lafiny manan-danja dia mitaky famaliana sy hatrany amin’ny fihetsika mety isam-batan’olona sy vondrona. Ny vakiteny manontolo dia manamafy fa ny fiandrasana sy faharetana, amin’ny tontolo nisy faharava, dia mitaky fijoroana sy asa mitohy, ka tonga amin’ny fiainam-baovao anaty fahamarinana sy fanantenana.
Mampisokatra resaka vaovao miaraka amin'ireto lahatsoratra ireto.
Hafindra any amin'ny ChatGPT ny lahatsoratra amin'ny alalan'ny rohy. Aza mizara angon-drakitra manokana tsy tianao hozaraina.