Alarobia Voalohany amin'ny Karemy
Vakiteny voalohany
Bokin'i Jonasa 3,1-10.
Tonga fanindroany tamin'i Jonasa ny tenin'ny Tompo, nanao hoe: Mitsangàna hianao mandehana mankany Niniva, tanàna lehibe, hitory aminy ny toriteny holazaiko aminao. Dia nitsangana Jonasa, ka nankany Niniva, araka ny tenin'ny Tompo. Ary Niniva dia tanàna lehibe teo anatrehan'Andriamanitra, fa làlan-kateloana. Nanomboka niditra tao anatin'ny tanàna, làlana indray andro aloha Jonasa, ka nitory izy nanao hoe: Rahefa afaka efapolo andro, dia horavana Niniva! Nino an'Andriamanitra ny olona tao Niniva, ka niantso fifadian-kanina sy nitafy lasaka avokoa, hatramin'ny lehibe indrindra ka hatramin'ny kely indrindra. Dia nampandrenesina izany ny mpanjaka, ka niala teo amin'ny seza fiandrianany, nanesotra ny kapaotiny, nirakotra lasaka, ary nipetraka teo amin'ny lavenona. Ary nantsoina tao Niniva sy nolazaina araka ny didin'ny mpanjaka sy ny mpanapaka amin'izao teny izao: Aza misy manandrana zavatra akory na miraotra sy misotro rano, na olona na biby, na omby aman'ondry; aoka samy hirakotra lasaka ny olona sy ny biby; ary aoka izy ireo hitaraina mafy amin'Andriamanitra, samy hiala amin'ny làlan-dratsiny sy ny asa fahasiahana fanaon'ny tànany avy. Ndrao mba avy ihany izay hanenenan'Andriamanitra sy hitonen'ny hatezerany mirehitra, ka dia mba tsy haripaka isika? Nahita ny nataon'izy ireo, sy ny nialany tamin'ny làlan-dratsiny Andriamanitra, ka nanenina tamin'ny loza voalazany hamelezana azy ireo Andriamanitra, ka dia tsy notanterahany indray izany.
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny voalohany
Amin'ity tantara ity dia Jonasa, mpaminany hebreo, dia voatery nankany Niniva, renivohitra lehibe amin'ny Empira Asiriana. Tamin'izany fotoana izany, Niniva dia efa masiaka sy nankahala an'i Israely, ka nivadika ho endriky ny fahavalon'ny firenena jiosy. Rehefa nitory famaizana sy fandrahonana i Jonasa, dia nahagaga fa nino ny olona tao Niniva ny hafatra, nidina ambaratonga nanao fibebahana, nanao lasaka (lamba fanehoam-pahoriana) sy nifady hanina - na dia ny mpanjaka lehibe indrindra aza, dia nanaiky hiondrika sy hanao fivalozana. Ny fitafiana lasaka sy nipetraka teo amin'ny lavenona dia mariky ny fibebahana sy fanekena fahalemena teo anatrehan’Andriamanitra tamin’ireo andro ireo. Nanaitra andro izany hoe na dia vahiny sy mpandrahona aza dia afaka mibebaka ka mamindran’Andriamanitra, rehefa miova lalana.
Salamo
Salamo 51(50),3-4.12-13.18-19.
Andriamanitra ô, mamindrà fo amiko, araka ny fiantranao; vonoy ny hadisoako, araka ny haben'ny famindram-ponao. Sasao tanteraka aho amin'ny heloko, ary diovy aho amin'ny fahotako. Ry Andriamanitra ô, amorony fo madio aho; ary fanahy mihenjana no havaozy ato anatiko. Aza ariana lavitra ny tavanao aho; aza esorina amiko ny fanahinao masina. Tsy sitrakao ny sorona, - fa homeko raha tianao izany; - tsy mahafaly anao ny sorona dorana. Fa fanahy torotoro no sorona ho an'Andriamanitra; aza tebahinao, ry Andriamanitra, ny fo torotoro sy malahelo.
Fanadihadiana ara-tantara Salamo
Ity salamo ity dia vavaky ny olona iray mijoro eo anatrehan'Andriamanitra amin'ny fahadisoany lalina sy tebiteby amin'ny vokany ara-piaraha-monina sy ara-tsaina. Mitaky famelan-keloka amin’ny fotony marina sy feno izy, tsy amin’ny fomba fanao fotsiny. Eto no tsapa fa ny sorona (fanatitra araka ny fomban’Israely taloha) dia latsaka ambany lanja noho ny "fo torotoro sy malahelo", endriky ny fibebahana lalina sy storia. Ity salamo ity dia ampiasain’ny vahoaka amin’ny fotoana ara-pivavahana (liturgika) mba hanadiovana saina sy hananganana hafanam-po iraisana amin’ny fanekena fahalemena, ka manatsara ny firaisana sy fifamelana amin’ny vondrona. Manamafy ity vavaka ity fa ny fahavononan’ny olona hanaiky sy hanova dia mendrika kokoa noho ny fanao ivelany ara-pivavahana.
Evanjely
Evanjely Masin'i Jesoa Kristy nosoratan'i Md. Lioka 11,29-32.
Ary nitangorona betsaka ny vahoaka, dia nilazany hoe: Taranaka ratsy ity taranaka izy; mitady famantarana izy, nefa tsy homena afa-tsy ny famantaran'i Jonasa mpaminany. Fa tahaka ny naha-famantarana an'i Jonasa tamin'ny olona tany Niniva no haha-famantarana ny Zanak'olona koa amin'ity taranaka ity. Hiara-mitsangana amin'ny olona amin'ity taranaka ity ny mpanjakavavy avy any atsimo amin'ny andro fitsarana ka hanameloka azy, satria niala avy tany amin'ny fara vazan-tany izy hihaino ny fahendren'i Salomona, nefa indro misy mihoatra noho Salomona eto. Hiara-mitsangana amin'ity taranaka ity ny olona tany Niniva amin'ny andro fitsarana ka hanameloka azy, satria nibebaka tamin'ny toritenin'i Jonasa izy ireny, nefa indro misy mihoatra noho Jonasa eto.
Fanadihadiana ara-tantara Evanjely
Ao amin’ity sombiny amin’ny vavolombelon’ny fiainan’i Jesoa ity, dia miatrika vahoaka izay maniry famantarana mitombina amin’ny mahalazany tenany i Jesoa. Raha ny amin’ny kolontsaina jiosy tamin’izany, famantarana dia manamarina fa avy amin’Andriamanitra ny mpaminany na ilay miteny. Fa eto, entin’i Jesoa ny tantaran’i Jonasa sy ny fibebahan’ny olona tany Niniva ho toy ny fanamafisana. Ny mpanjakavavin’ny Atsimo, mitovy amin’ny Kandake Etiopiana (vavy mpanjaka avy any ivelany), dia ohatra amin’ny olona hendry sy vonona hanaiky fahendrena na dia lavitra aza. Ny fanehoana an’i Jesoa ho "mihoatra noho i Jonasa" sy "mihoatra noho i Salomona" dia mitaky fandraisana sy fitsarana ara-tsaina avy amin'ny mpihaino azy, tsy amin'ny alalan'ny fahitana maso firy fa amin'ny fahaiza-mamaly antso sy mamantatra. Ato amin’ity tantara ity dia resahana ny fahadisoam-panantenana amin’ny taranaka tsy mahavaly antso ara-piainana sy ara-pinoana, ka asongadina fa manan-danja kokoa ny valinteny ara-tsaina sy fibebahana marina.
Fiheverana
Fifandrifian’ny fibebahana marina sy fandraisana andraikitra eo amin’ny tantara sy androntsika
Mampiditra amin’ny lehiben’ny fifanoherana amin’ny tantara jiosy sy kristianina ireto vakiteny ireto: ny fibebahana sy fiovam-po no avoahitra, tsy amin’ny vava sy fanao ivelany fa amin’ny asa sy fanaovana safidy fetra. Voalaza ao amin’ny tantaran’i Jonasa ny fahavononan’ny vahiny handray hafatra sy hiala amin’ny faharatsiana, raha oharina amin’ny indraim-bava sy tsy fankasitrahan’ny vahoakany manokana an’i Jesoa. Ny salamo, ety an-kilany, dia mamoaka amin’ny endrika liturgika ny fitakiana fanavaozana ao anaty, izay manamafy fa tsy ny sorona mihaja na fanao ara-pivavahana ivelany no mahavita manavotra, fa ny fanekena hivadika amin’ny ratsy sy hionona amin’ny fahalemena.
Manangana antso amin’ny tsirairay sy fiaraha-monina ireo lahatsoratra ireo hiroso amin’ny valiny manova toetra amin’ny hafatra omen’Andriamanitra—ka mahatonga soatoavina roa hifameno : fahatsapana fahalemena sy fahaizana mandray fanitsiana avy amin’ny any ivelany, ankoatra ny fiarovana fotsiny ny mahazatra sy ny fenitra efa nialoha. Ny fanovana lalàna ao amin’ny vondrona sosialy, fitondrana, na finoana dia toherin’ny antso hivalo amin’ny vavaka torotoro sy fihetsika fohy fotsiny.
Ity fitambaran-dahatsoratra ity dia miantso amin’ny fahaiza-manavaka sy ny fahavononana hanova tena, izay mahazendana amin’ny kolontsaina rehetra sy amin’ny vanim-potoana rehetra.
Mampisokatra resaka vaovao miaraka amin'ireto lahatsoratra ireto.
Hafindra any amin'ny ChatGPT ny lahatsoratra amin'ny alalan'ny rohy. Aza mizara angon-drakitra manokana tsy tianao hozaraina.