Alahady Fahadimy amin'ny Karemy
Vakiteny voalohany
Bokin'i Ezekiela 37,12-14.
Koa maminania, ary lazao aminy hoe: Izao no lazain'ny Tompo Iaveh: Indro aho hanokatra ny fasanareo, hampiakatra anareo avy ao am-pasanareo, ry vahoakako ô, ary hitondra anareo ho eo amin'ny tanin'Israely. Ary dia ho fantatrareo fa Iaveh aho, rahefa voasokatro ny fasanareo, ary tafakatra avy ao am-pasanareo hianareo, ry vahoakako. Hataoko ao anatinareo ny fanahiko, dia ho velona hianareo, sady homeko fitsaharana eo amin'ny taninareo ka dia ho fantatrareo fa izaho Iaveh dia milaza sy manatanteraka koa, - teny marin'ny Tompo.
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny voalohany
Ity fehezanteny avy amin'ny bokin'i Ezekiela ity dia mivoaka amin’ny fotoana sarotra, aorian'ny fahababoana tany Babilona, izay niteraka fahakiviana sy fahaverezan-tsaina teo amin’ny vahoaka israelita. Ao anatin’izany fahavakisan-kevitra izany no iresahan’ny mpaminany fa Iaveh, Andriamanitry ny razana, dia mbola manana drafitra lehibe ho an’ny vahoakany. Ny "famotsorana amin'ny fasana" dia fehezam-pitenenana mariky ny fanavotana sy ny fitsanganana indray, tsy rehefa maty ara-bakiteny ihany fa koa tamin’ny fahasahiranana sy fahoriana lalina. "Ny fanahy apetraky ny Tompo ao amin'ny vahoaka" dia marika mampiseho fanavaozana sy fampodiana amin'ny fiainana ara-panahy sy ara-tsosialy.
Amin’ity sehatra ity dia miezaka manamafy ny toe-panahy very fanantenana ny mpaminany fa tsy mbola voamainty tanteraka ny ho avy ho an'ny vahoaka, satria mbola azo averina amin’ny fahavelomana ny fiarahamonina noheverina ho potika. Ireo andinin-teny ireo dia maneho fihetsiketsehana fototra eo amin’ny fifandraisan’ny vahoaka sy ny Tompony: avy amin’ny fahafatesan’ny fanantenana mankamin’ny fitsanganana sy fanavaozam-piainana.
Salamo
Salamo 130(129),1-2.3-4ab.4c-6.7-8.
Fihirana fiakarana. Ato am-body hantsana aho no miantso anao, ry Iaveh. Tompo ô, henoy ny feoko; aoka ny sofinao anie hihaino ny feon'ny fivavahako. Raha mitana ny fahatsiarovana ny heloka hianao, ry Iaveh, iza no haharitra, Tompo ô? Fa ao aminao ny famelan-keloka, mba hanajan'ny olona anao. Fa ao aminao ny famelan-keloka, mba hanajan'ny olona anao. Fa ao aminao ny famelan-keloka, mba hanajan'ny olona anao. Manantena an'ny Tompo aho, manantena ny fanahiko, ary miandry ny teniny aho. Maniry ny Tompo ny fanahiko, mihoatra noho ny anirian'ny mpiambina ny fipoahan'ny andro. Apetraho amin'ny Tompo ny fitokianao, ry Israely, fa ao amin'ny Tompo no misy ny famindram-po; ao aminy no misy fanafahana mihoa-pampana. Izy no hanavotra an'Israely amin'ny helony rehetra.
Fanadihadiana ara-tantara Salamo
Ity salamo ity dia anisan’ny antso atao amin’ny Tompo amin’ny fiangonana fivavahana sy amin’ny fiakaran’ny vahoaka any Jerosalema mandritra ny fotoam-pialonana sy fivavahana. Ny tonon-kira avy eny amin'ny hantsana dia sary an'ohatra miteny amin’ny fahazotoana sy fahatsapana ho potehina tao anaty fahotana sy hadisoana, nefa mbola tsy very fanantenana amin’ny famindram-pon’Andriamanitra. Ny "famela-keloka" ampitomben’ny vahoaka dia fanekena fa Andriamanitra tsy voafetra amin’ny fitsara, fa manana hery hanavotra sy hamerina indray.
Eo amin’ny lafiny ara-tsosialy, ny fanehoan-kevitra toy izao dia notontosain’ny vahoaka imasom-bahoaka, manamafy indray voninahitra sy fitokisana amin’ny fitondrana ara-pivavahana, mitondra fanantenana sy fitokisana fa misy famonjena na inona zava-mitranga. Miharihary amin’ny Salamo fa ny fototry ny fihetseham-po ara-pivavahana dia fifandanjan’ny fanekem-pahotana sy ny fanantenana amin’ny fanafahana.
Vakiteny faharoa
Taratasin'i Md. Paoly Apostoly ho an'ny Romana 8,8-11.
Koa izay ao amin'ny nofo dia tsy mety ho sitrak'Andriamanitra. Fa hianareo dia tsy ao amin'ny nofo, fa ao amin'ny Fanahy, raha mitoetra ao anatinareo koa ny Fanahin'Andriamanitra. Raha misy tsy manana ny Fanahin'ny Kristy, dia tsy azy izy; fa raha ao anatinareo ny Kristy; na dia maty aza ny vatana noho ny fahotana, dia miaina kosa ny fanahy noho ny fahamarinana. Ary raha ny Fanahin'izay nanangana an'i Jesoa tamin'ny maty no mitoetra ao anatinareo, dia izay nanangana an'i Kristy Jesoa koa no hamelona ny vatanareo mety maty, noho ny Fanahiny izay mitoetra ao anatinareo.
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny faharoa
Nosoratana tamin’ny fiandohan’ny taonjato voalohany ny taratasy ho an’ny Romana, ary miresaka amin’ny fiangonana kristiana kely any Roma i Paoly. Raha jerena amin'ny toe-javatra ara-tsosialy sy ara-kolotsaina, io dia vondron’olona nisy Jiosy sy Jentily, tsy mbola hentitra ny rafitra, ary niainga tamin’ny fiheverana vaovao momba ny maha-olona sy ny fahavelomana. Ny fizarana ny 'nofo' sy ny 'Fanahy' dia manasongadina fomba fijery vaovao, izay manasongadina fa tsy miankina amin'ny toetra ara-batana na fianakaviana intsony no iombonan'ny olona amin'Andriamanitra, fa amin’ny fandraisana ilay 'Fanahy' sy fahafahana amin’ny fahazarana ratsy. Ny famelomana amin’ny Fanahin’ilay nanangana an’i Jesoa dia maneho fiovam-po sy fanantenana tsy voafetra amin’ny ho avy, na eo aza ny fahafatesana ara-batana.
Araka izao, miova ny foto-piorenan’ny fiarahamonina amin’ny fomba famatsiana fiainana sy fanantenana ho amin’ny fitsanganana vaovao.
Evanjely
Evanjely Masin'i Jesoa kristy Nosoratan'i Md. Joany 11,1-45.
Nisy lehilahy anankiray narary, dia Lazara avy any Betania, vohitr'i Maria sy Marta rahavaviny. Maria dia ilay vehivavy nanosotra diloilo manitra ny Tompo sy namaoka ny tongony tamin'ny volon-dohany; ary Lazara anadahiny no narary. Dia naniraka tany amin'i Jesoa ireto anabaviny hilaza hoe: Tompo, marary ilay tianao. Nony ren'i Jesoa izany dia hoy izy: Aretina tsy ho fahafatesana ity, fa ho voninahitr'Andriamanitra, sy hahazoan'ny Zanak'Andriamanitra voninahitra. Ary tian'i Jesoa i Marta sy Maria rahavaviny ary Lazara. Nefa nony reny hoe marary Lazara, dia mbola nitoetra indroa andro tamin'izay nitoerany ihany izy. Nony afaka izany vao hoy izy tamin'ny mpianany: Andeha isika ho any Jodea indray. Ka hoy ny mpianany taminy: Raby ô, vao haingana teo no nitady hitora-bato anao ny Jody, ka dia hankany indray ve hianao? Dia hoy Jesoa taminy: Tsy roa ambin'ny folo ora va ny indray andro? Ka ny mandeha antoandro tsy mba tafintohina, satria mahita ny fahazavan'izao tontolo izao; fa ny mandeha alina no tafintohina, satria tsy manam-pahazavana. Nony voalazany izany dia nampiany hoe: Matory Lazara sakaizantsika, fa ndeha hamoha azy aho. Ka hoy ny mpianany: Raha matory izy, Tompoko, dia ho sitrana. Ny fahafatesany no nolazain'i Jesoa, nefa torimaso tsotra izao kosa no nampoizin'izy ireo. Izay Jesoa vao nilaza tsotra tamin'izy ireo hoe: Maty Lazara, ary noho hianareo dia faly aho satria tsy tao, mba hinoanareo; koa andeha isika hankany aminy. Dia hoy Tomà izay atao hoe Didimo tamin'ny mpianatra nàmany: Andeha koa isika mba hiara-maty aminy. Nony tonga tany Jesoa, dia hitany fa efa nilevina hefarana izy. Ary Betania dia tao akaikin'i Jerosalema tokony ho dimy ambin'ny folo stady, ka maro tamin'ny Jody no tonga tao amin'i Marta sy Maria mba hitsapa alahelo azy noho ny nahafatesan'ny anadahiny. Vantany vao ren'i Marta fa hoe tamy Jesoa, dia nandeha nitsena azy izy, fa Maria no nijanona tao an-trano. Dia hoy Marta tamin'i Jesoa: Raha tatý hianao, Tompoko, dia tsy maty ny anadahiko. Ary na dia izao aza, dia fantatro fa na inona na inona hangatahinao amin'Andriamanitra, dia homen'Andriamanitra anao. Hoy Jesoa taminy: Hitsangana ny anadahinao. Fa hoy Marta taminy: Fantatro fa hitsangana izy amin'ny farandro fitsanganan'ny maty. Hoy Jesoa taminy: Izaho no fananganana sy fiainana; izay mino ahy, na dia maty aza, dia ho velona indray; ary izay rehetra velona ka mino ahy dia tsy ho faty mandrakizay. Mino izany va hianao? Eny, Tompoko, hoy izy taminy, mino aho fa hianao no Kristy Zanak'Andriamanitra velona, ilay hoe ho tonga amin'izao tontolo izao. Ary rahefa nilaza izany izy, dia lasa niantso mangingina an'i Maria rahavaviny nanao hoe: Ao ny Tompo, ka miantso anao izy. Vao nandre izany kosa Maria, dia nitsangana niaraka tamin'izay, ka nankao aminy. Fa mbola tsy tonga tao an-tanàna Jesoa, fa mbola teo amin'izay nitsenan'i Marta azy ihany. Nony hitan'ny Jody izay tao amin'i Maria tao an-trano sy nitsapa alahelo azy fa nitsangana haingana izy ka nivoaka, dia nanaraka azy izy ireo, fa nihevitra hoe: Lasa hitomany any amin'ny fasana izy. Maria kosa, nony tonga teo amin'izay nitoeran'i Jesoa ka nahita azy, dia niankohoka tamin'ny tongony sy nanao taminy hoe: Raha tatý hianao, Tompoko, dia tsy maty ny anadahiko. Nony nahita azy nitomany Jesoa sy ireto Jody niara-nitomany taminy koa, dia nandevy ny fony ary nientana iray ihany ny tenany rehetra. Aiza no nandevenanareo azy, hoy izy? Dia hoy ireo taminy: Andeha hianao hizaha, Tompoko. Ary nitomany Jesoa. Dia hoy ny Jody: Akory ity haben'ny fitiavany azy! Fa hoy kosa ny sasany tamin'izy ireo: Tsy azony natao va re ny nisakana an-dralehilahy ity tsy ho faty, nefa ny mason'ilay teraka jamba nampahiratiny? Dia niontana indray ny fon'i Jesoa, ary lasa izy nankeo amin'ny fasana, izay zohy norakofana vato. Esory ny vato, hoy izy. Ka hoy Marta anabavin'ny maty taminy: Efa maimbo izy, Tompoko, fa efa hefarana izay. Ary hoy Jesoa taminy: Tsy efa voalazako taminao va fa raha mino hianao, dia hahita ny voninahitr'Andriamanitra? Dia nesorina ny vato, ka niandrandra Jesoa sy nanao hoe: Misaotra anao aho, Raiko, satria efa nihaino ahy hianao. Raha izaho, dia fantatro fa mihaino ahy mandrakariva hianao; fa noho ireto vahoaka manodidina ahy kosa no nilazako izany, mba hinoany fa hianao no naniraka ahy. Rahefa nilaza izany izy dia niantso tamin'ny feo mahery hoe: Mivoaha,ry Lazara. Ka niaraka tamin'izay dia nivoaka ny maty, ny tongotra aman-tànany nisy fehim-paty, ary ny tavany nisarona lamba. Dia hoy Jesoa tamin'ny olona: Vahao izy ka avelao handeha. Ary maro tamin'ny Jody izay tonga tao amin'i Maria sy Marta sy nahita ny nataon'i Jesoa no nino azy.
Fanadihadiana ara-tantara Evanjely
Tao Betania, tanàna akaiky an’i Jerosalema, no nisehoan’ny tantaran’i Lazara sy ireo anabaviny, Maria sy Marta, tamin’ny fotoana nanahiran-tsaina ny fiarahamonina jiosy sy kristiana voalohany manoloana ny fahafatesana sy ny faharavana. Ny lohahevitra 'fitsanganan'ny maty' dia tsy hoe tantara fotsiny, fa singa mitaky hevitra amin’ny maha-izy ny fiainana sy ny fahafatesana ao amin’ny kolotsaina jiosy sy amin’ny fahatongavan’ny Kristy. Rehefa lazain’i Jesoa fa 'izy no fananganana sy fiainana', dia manambara fa miala amin’ny fomba fijery mahazatra momba ny fahafatesana sy ny ho avy izy ho amin’ny fifandraisana vaovao amin’Andriamanitra. Ny fihetsiky ny olona – fandavana, ranomaso, fahagagana – dia manamarina fa ao anatin’ny fiarahamonina dia misy fahasarotana sy fanontaniana lalina momba ny tanjon’ny fiainana.
Ny famindram-po nasehon’i Jesoa tamin’ny fitomaniana teo anatrehan’ny fahafatesana, sy ny didy hamotsorana an’i Lazara, dia midika fa tsy fananganana ara-bakiteny ihany ataony, fa asa iray manavao ny fifandraisana ara-pianakaviana sy ara-tsosialy amin’ny vahoaka. Ny fitantarana dia manetsika izay tena atrehin’ny fiarahamonina: eo amin’ny lefin’ny fahafatesana, mbola azo faritana sy traikefa amin’ny fiainana vaovao amin’ny fomba hita maso sy mandalo sehatra iraisana.
Fiheverana
Fampifangaroana sy Fanovàna Ho Fiainana Vaovao
Ireo vakiteny amin’ity andro ity dia samy mamelona hevitra manodidina ny fitsanganana avy amin’ny fahafatesana sy fanovana miainga amin'ny fahakiviana mankamin’ny fanantenana. Ny fampanantenan’Andriamanitra amin’ny alalan’ny mpaminany, ny fanantena-pamonjena sy famelan-keloka ao amin’ny Salamo, ny fanovana ara-panahy notakirain’i Paoly, ary ny fahagagana lehibe nataon’i Jesoa tao amin’ny tantaran’i Lazara, dia samy maneho mekanisma mamerina ny olona sy ny fiarahamonina amin’ny fahavelomana sy fahatokiana amin’ny ho avy.
Hita fa miasa fampahatsiahivana momba ny fahalemen’olombelona sy ny fifehezan’Andriamanitra amin’ny famerenana amin’ny laoniny ireo andalan-teny, manetsika ny vahoaka hijery ilay “olona vaovao” sy “vahoaka vaovao” amin’ny fahazavana sy fanekena fa mbola misy lalana ho amin’ny fahasitranana sy fitomboana. Misy koa fampifandimbiasana fihetsika, fahatsapana hatsembohana sy fanantenana, mandalo amin’ny saina sy ny fiaraha-monina, izay iarahabana fa na eo amin’ny poti-fahalemena aza dia mafy orina ny famonjena.
Amin’izao fotoana izao, mbola mitohoka amin’ny olana sy fanavakavahana ny fiarahamonina, nefa ny fanantenana manova sy manangana, fandresena amin’ny fahalovana sy fahafoanana dia mety ho fomba fanehoana hoe afaka miatrika fotoan-tsarotra amin’ny fahaiza-mamindra sy amin’ny fanavaozana isika. Ny fifandraisan’ny fahafatesana sy fitsanganana hitantsika amin’ireo perikopa ireo dia manome topy maso fa na amin’ny faharavana sy fahaverezana, dia mbola misy lalana mankamin’ny fahavelomana sy ny fahamendrehana.
Mampisokatra resaka vaovao miaraka amin'ireto lahatsoratra ireto.
Hafindra any amin'ny ChatGPT ny lahatsoratra amin'ny alalan'ny rohy. Aza mizara angon-drakitra manokana tsy tianao hozaraina.