Talata Fahaenina amin'ny Paka

Vakiteny voalohany

Ny Asan'ny Apostoly 16,22-34.

Niaraka tamin'izay dia nirohotra hamely azy ny vahoaka; nasain'ny mpitsara nendahana ny lambany vao handalasina amin'ny hazo izy ireo.
Ary rahefa naratra be ihany izy, dia nataony an-tranomaizina, ka nasainy hambenan'ny mpiambina mafy.
Nony nahazo teny toy izany ny mpiambina, dia nampiditra azy tao amin'ny tranomaizina anatiny indrindra, sy nangia ny tongony tamin'ny bolaky hazo.
Rahefa tokony ho nisasaka ny alina, dia nihira fiderana an'Andriamanitra Paoly sy Silasy, ka nihaino azy ny tao an-tranomaizina.
Niaraka tamin'izay dia nisy horohoron-tany mafy dia mafy, nanozongozona ny trano hatrany am-potony, ka nivoha tampoka ny varavarana rehetra, ary nivaha daholo ny fatoran'izy rehetra.
Taitra tamin'izay ny mpiambina ny tranomaizina, ka nony nahita ny varavaran'ny tranomaizina nivoha izy, dia nanatsoaka ny sabany ndeha hamono tena, satria nataony ho nitsoaka nandositra ny mpifatotra.
Fa niantso tamin'ny feo mahery Paoly nanao hoe: Aza mamono tena foana, fa eto daholo ihany izahay rehetra.
Dia nangataka jiro ny mpiambina, ka niditra faingana sady nangovitra niankohoka teo an-tongotr'i Paoly sy Silasy.
Nentiny nivoaka izy roa lahy, dia hoy izy: Tompoko, inona no tokony hataoko mba ho voavonjy aho?
Ary hoy ny navalin'izy roa lahy: Minoa an'i Jesoa Tompo, dia ho voavonjy hianao sy ny ankohonanao.
Dia nilazan'izy roa lahy ny tenin'ny Tompo izy sy izay rehetra tao an-tranony.
Iny alina iny ihany, dia nitondra azy roa lahy izy, ka nanasa ny feriny; ary tamin'izay ora izay ihany dia natao batemy izy, sy ny tao an-tranony rehetra.
Dia nentiny nankao an-tranony izy roa lahy, ka norosoany hanina, ary nifaly izy mianakavy rehetra, satria efa nino an'Andriamanitra.

Salamo

Salamo 138(137),1-2a.2bc-3.7c-8.

Nataon'i Davida. Sitrako ny midera anao amin'ny foko rehetra, sy hihira ho anao amin'ny harpa eo anatrehan'ireo andriamanitra.
Sitrako ny miankohoka eo an-tempolinao masina, sy hankalaza ny anaranao, noho ny hatsaram-ponao amam-pahamarinanao, fa nanao fampanantenana lehibe hianao, mihoatra noho ny voninahitry ny anaranao.
Sitrako ny miankohoka eo an-tempolinao masina, sy hankalaza ny anaranao, noho ny hatsaram-ponao amam-pahamarinanao, fa nanao fampanantenana lehibe hianao, mihoatra noho ny voninahitry ny anaranao.
Sitrako ny miankohoka eo an-tempolinao masina, sy hankalaza ny anaranao, noho ny hatsaram-ponao amam-pahamarinanao, fa nanao fampanantenana lehibe hianao, mihoatra noho ny voninahitry ny anaranao.

Tamin'ny andro niantsoako anao naneky ahy hianao, naverinao amin'ny fanahiko ny tanjaka aman-kerim-po.
Raha mizotra eo afovoan'ny fahoriana aho, dia velominao indray, maninji-tànana hanohana ny hatezeran'ny fahavaloko hianao, ary mamonjy ahy ny tànanao ankavanana.
Hotanterahin'ny Tompo izay nataony ho ahy, Iaveh ô, mandrakizay ny hatsaram-ponao: Aza mahafoy ny asan-tànanao!

Evanjely

Evanjely Masin'i Jesoa kristy Nosoratan'i Md. Joany 16,5-11.

Tamin'izany andro izany, hoy Jesoa tamin'ireo mpianany: Tsy mbola nolazaiko taminareo izany tamin'ny voalohany, satria mbola teto aminareo aho; fa ankehitriny handeha ho any amin'ilay naniraka ahy aho, ka tsy misy aminareo manontany hoe: Ho aiza hianao?
Fa noho izaho nilaza izany taminareo, dia feno alahelo ny fonareo.
Milaza ny marina aminareo anefa aho fa mahasoa anareo ny handehanako; satria raha tsy mandeha aho, dia tsy ho avy aminareo ny Mpanafaka alahelo; fa raha mandeha aho, dia haniraka azy ho atý aminareo.
Ary rahefa tonga izy, dia handresy lahatra an'izao tontolo izao ny amin'ny fahotana, sy ny amin'ny fahamarinana, ary ny amin'ny fitsarana:
ny amin'ny fahotana, satria tsy mino ahy izy ireo;
ny amin'ny fahamarinana, satria mankany amin'ny Ray aho, ka tsy ho hitanareo intsony;
ary ny amin'ny fitsarana, satria voatsara sahady ny mpanapaka izao tontolo izao.