Alahady Fahafolo tsotra Mandavan-taona

Vakiteny voalohany

Bokin'i Osea 6,3-6.

Rahefa afaka indroa andro dia hataony velona indray isika; amin'ny andro fahatelo dia hatsangany isika, ka ho velona eo anatrehany. Mahalalà isika, mikeleza aina hahalala an'ny Tompo isika. Mahatoky, toy ny an'ny maraina, ny fiposahany; ary ho avy amintsika toy ny tandrifin-drahona toy ny fara-orana manamando ny tany.
Inona no hataoko aminao, ry Efraima? Inona no hataoko aminao, ry Jodà? Fa ny fitiavam-bavakareo dia tahaka ny rahona maraina, tahaka ny ando amin'ny maraina ka levona vetivety.
Noho izany nataoko potika, tamin'ny tenin'ny mpaminany, novonoiko tamin'ny tenin'ny vavako izy ireo; toy ny mazava miposaka no ho fitsarana anao.
Fa ny fitiavam-bavaka no sitrako fa tsy ny sorona; ary ny fahalalana an'Andriamanitra mihoatra noho ny sorona dorana.

Salamo

Salamo 50(49),1.8.12-13.14-15.

Salamon'i Asafa. Miteny Andriamanitra, Elohima, Iaveh, manainga ny tany, hatramin'ny fiposahan'ny masoandro, ka hatramin'ny filentehany.
Tsy ny amin'ny soronao no aniniako anao, fa eo anatrehako mandrakariva ny soronao dorana.
Raha mba noana aho, tsy hilaza aminao akory, fa ahy avokoa izao tontolo izao sy izay ao aminy.
Moa mihinana izay nofon'ombalahy va aho? Moa misotro izay ran'osilahy va aho?
Ny fisaorana no atero ho sorona ho an'Andriamanitra, ary efao amin'ny Avo indrindra ny voadinao.
Antsoy amin'ny andron'ny fahoriana aho, dia hamonjy anao; ka hanome voninahitra ahy hianao.

Vakiteny faharoa

Taratasin'i Md. Paoly Apostoly ho an'ny Romana 4,18-25.

Nino izy, fa nanantena na dia tsy nisy tokony hanantenany aza, ka tonga rain'ny firenena maro, araka ny voalaza taminy hoe: Ho tahaka izany ny taranakao.
Sady tsy mba nalemy finoana izy, fa tsy noheveriny akory ity tenany efa hoatra ny maty (efa tokony ho zato taona izy fahizany), sy izato kibon'i Sarà efa ritra aina.
Tsy nasiany fisalasalana na ahiahy kely akory ny teny napetrak'Andriamanitra taminy, fa nampaherezin'ny finoana izy, ka nanome voninahitra an'Andriamanitra
tamin'ny fitokiana mafy azy ho mahay manatanteraka ny zavatra rehetra nampanantenainy;
koa notanana ho fahamarinany izany.
Ary tsy ho azy ihany no nanoratana fa notanana ho fahamarinany izany;
fa ho antsika izay hitanana izany koa, dia isika izay mino an'ilay nanangana tamin'ny maty an'i Jesoa-Kristy Tompontsika,
izay natolotra noho ny fahadisoantsika, ary nitsangana indray mba ho fanamarinana antsika.

Evanjely

Evanjely Masin'i Jesoa Kristy nosoratan'i Md. Matio 9,9-13.

Ary nony niala teo Jesoa dia nahita lehilahy anankiray atao hoe Matio, nipetraka teo am-pamorian-ketra, ka hoy izy taminy: Andeha hanaraka ahy hianao. Dia nitsangana izy ka nanaraka azy.
Ary raha nisakafo tao an-tranon'i Matio Jesoa, dia nisy poblikàna sy mpanota betsaka tonga niara-nihinana tamin'izy sy ny mpianany.
Ka nony nahita izany ny Farisiana, dia nilaza tamin'ny mpianany hoe: Nahoana ity Mpampianatrareo no miara-mihinana amin'ny poblikàna sy ny mpanota?
Fa hoy Jesoa nandre izany: Tsy ny finaritra no mila mpanao fanafody, fa ny marary.
Mandehana àry hianareo, ka fantaro ny hevitr'izao teny izao: Ny famindram-po no sitrako, fa tsy ny sorona; fa tsy tonga hiantso ny marina aho, fa ny mpanota.