Τρίτη, 10ης Εβδομ. Κοινής Περιόδου του Έτους

Πρώτη ανάγνωση

Πρώτο βιβλίου των Βασιλειών (Εβδομήκοντα: Βασιλειών Γ') 17,7-16.

Μετά όμως από μερικές μέρες ξεράθηκε ο χείμαρρος, γιατί υπήρχε ανομβρία στη χώρα.
Τότε μίλησε ο Κύριος στον Ηλία και του είπε:
«Σήκω, πήγαινε στη Σαρεπτά, στην περιοχή της Σιδώνας, και μείνε εκεί. Εγώ διέταξα μια χήρα να φροντίζει για την τροφή σου».
Σηκώθηκε, λοιπόν, ο Ηλίας και πήγε στη Σαρεπτά. Όταν έφτασε στην πύλη της πόλης, είδε μια χήρα που μάζευε ξύλα. Της φώναξε και της είπε: «Φέρε μου, σε παρακαλώ, λίγο νερό σ' ένα κύπελλο για να πιω».
Ενώ αυτή πήγαινε να φέρει νερό, της φώναξε: «Φέρε μου, σε παρακαλώ, κι ένα κομμάτι ψωμί».
Εκείνη απάντησε: «Μα τον αληθινό Θεό, το Θεό σου, δεν έχω καθόλου ψωμί, παρά μόνο μια χούφτα αλεύρι στο πιθάρι και λίγο λάδι στο δοχείο. Ήρθα εδώ για να μαζέψω δυο ξυλαράκια, να πάω να ετοιμάσω για μένα και το γιο μου ό,τι έχει απομείνει, να το φάμε και μετά να πεθάνουμε».
Ο Ηλίας όμως της είπε: «Μην ανησυχείς· πήγαινε και κάνε όπως είπες. Μόνο φτιάξε πρώτα για μένα μια μικρή λαγάνα από τ' αλεύρι σου και φέρε μού την· έπειτα φτιάξε για σένα και για το γιο σου.
Γιατί ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, λέει: “το πιθάρι με το αλεύρι δεν θ' αδειάσει και το λάδι στο δοχείο δεν θα λιγοστέψει, ως τη μέρα που ο Κύριος θα στείλει βροχή στη γη”».
Πήγε, λοιπόν, η γυναίκα κι έκανε όπως της είπε ο Ηλίας. Κι έμεινε να τρώνε αυτός, η ίδια και ο γιος της για πολλές μέρες.
Πράγματι, το πιθάρι με το αλεύρι δεν άδειασε και το λάδι στο δοχείο δε λιγόστεψε, όπως ακριβώς είχε πει ο Κύριος μέσω του Ηλία.

Ψαλμός

Ψαλμός 4,2-3.4-5.7-8.

Όταν σ’ επικαλέστηκα με εισάκουσες, * 
Θεέ της δικαιοσύνης μου. 
Στη θλίψη με ανακούφισες, * 
ελέησέ με και εισάκουσε την προσευχή μου.

Άνθρωποι, ως πότε θα είστε σκληρόκαρδοι; * 
Γιατί αγαπάτε τη ματαιότητα κι αναζητάτε το ψεύδος;

Γνωρίστε ότι ο Κύριος κάνει θαυμάσια για τον όσιό του, * 
όταν τον επικαλεστώ, θα με εισακούσει ο Κύριος.

Οργιστείτε, αλλά μην αμαρτήσετε, † 
μελετήστε μέσα στις καρδιές σας * 
και ησυχάστε στις κλίνες σας.

Πολλοί λένε: †
«Τα αγαθά ποιος θα μας τα δείξει;» * 
Λάμψε πάνω μας το φως του προσώπου σου, Κύριε.

Έδωσες ευφροσύνη στην καρδιά μου, * 
μεγαλύτερη απ’ όση όταν αφθονούν το κρασί και το σιτάρι τους.

Ευαγγέλιο

Κατά Ματθαίο Αγιο Ευαγγέλιο 5,13-16.

«Ό,τι είναι το αλάτι για την τροφή, είστε κι εσείς για τον κόσμο. Αν το αλάτι χάσει την αρμύρα του, πώς θα την ξαναποκτήσει; Δε χρησιμεύει πια σε τίποτε· το πετούν έξω στο δρόμο και το πατούν οι άνθρωποι.
»Εσείς είστε το φως για τον κόσμο· μια πόλη χτισμένη ψηλά στο βουνό, δεν μπορεί να κρυφτεί.
»Οι άνθρωποι, όταν ανάψουν το λυχνάρι, δεν το βάζουν κάτω από το δοχείο με το οποίο μετρούν το σιτάρι, αλλά το τοποθετούν στο λυχνοστάτη, για να φωτίζει όλους τους ανθρώπους του σπιτιού.
Έτσι να λάμψει και το δικό σας φως μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξολογήσουν τον ουράνιο Πατέρα σας».