Alarobia Fahafolo tsotra Mandavan-taona
Vakiteny voalohany
Boky Voalohan'ny Mpanjaka 18,20-39.
Dia naniraka nankany amin'Israely rehetra Akaba sy namory ny mpaminany ho any an-tendrombohitra Karmela. Ary Elia tamin'izay, dia nanatona ny vahoaka rehetra, ka nanao hoe: Mandra-pahoviana no hikolepaka an-daniny roa hianareo? Raha Iaveh no Andriamanitra manaraha azy, fa raha Baala kosa, manaraha azy. Tsy namaly azy na inona na inona anefa ny vahoaka. Dia hoy Elia tamin'ny vahoaka: Izaho irery no sisa amin'ny mpaminanin'ny Tompo, fa misy dimampolo amby efa-jato kosa izy no mpaminanin'i Baala. Koa omena ombalahy roa izahay, ka ny iray amin'ny ombalahy hofidiny mba ho azy, dia horasainy sy hapetrany eo ambony kitay hazo, tsy asiana afo; ny ombalahy iray kosa, hamboariko sy hapetrako eo ambony kitay hazo, tsy asiana afo koa. Rahefa izany kosa, hiantso ny anaran'ny andriamanitrareo hianareo; izaho kosa hiantso ny anaran'ny Tompo. Ka izay Andriamanitra mamaly amin'ny afo, dia izay no Andriamanitra. Namaly avokoa ny vahoaka nanao hoe: Tsara izany! Dia hoy Elia tamin'ny mpaminanin'i Baala: Fidio ho anareo ny iray amin'ireto ombalahy, ka amboary aloha, fa hianareo no maro, ary antsoy ny anaran'ny andriamanitrareo, nefa aza asiana afo. Dia nalain'ireo ny ombalahy nomena azy ka namboariny, dia niantso ny anaran'i Baala izy, hatramin'ny maraina ka mandra-pitataovovonan'ny andro, nanao hoe: Ry Baala ô, valio izahay! Nefa tsy nisy nanoina na namaly akory. Ka nihinjaka teo anoloan'ny otely nataony izy ireo. Nony nitatao vovonana ny andro, nesoesoin'i Elia teo izy ireo, nataony hoe: Miantsoa mafy, fa andriamanitra moa izy, ka sao dia revo mandinika, na varian-javatra, na lasa nivahiny: matory angamba izy, ka dia hifoha. Dia niantso mafy tokoa izy ireo sady nitetika ny tenany tamin'ny sabatra aman-defona araka ny fanaony, mandra-piloa-dra ny tenany. Ary nony efa nitsidika ny andro, dia naminany izy mandra-pahatongan'ny fotoana fanolorana ny fanatitra. Nefa tsy nisy nanoina na namaly na nihontsina kely akory. Izay Elia vao nanao tamin'ny vahoaka hoe: Manatòna ahy hianareo. Nony nanatona azy ny vahoaka, dia namboariny ny otelin'ny Tompo izay efa voarava. Naka vato roa ambin'ny folo Elia, araka ny isan'ny fokon'ny zanak'i Jakoba, ilay niharan'ny tenin'ny Tompo hoe: Israely no ho anaranao. Ireo vato ireo no nanaovany otely ho an'ny anaran'ny Tompo. Rahefa izany nasiany hady manodidina ny otely sahabo hahalany voa famafy indroan'ny famarana; dia nalahany ny kitay hazo, norasainy ny ombalahy, ka napetrany teo ambony kitay hazo. Ary hoy izy: Fenoy rano ny siny efatra, ka aidino amin'ny sorona dorana sy amin'ny kitay hazo. Dia hoy izy: Ataovy fanindroany indray izany. Dia nanao izany fanindroany tokoa ny olona. Fa hoy indray izy: Ataovy fanintelony koa izany. Dia nanao izany fanintelony ny olona. Ka nikorotsaka nanodidina ny otely ny rano, dia nasainy hofenoina rano koa ny hady. Nony tamin'ny fotoana fanolorana ny fanatitra, dia nandroso Elia mpaminany, ka nanao hoe: Ry Iaveh Andriamanitr'i Abrahama sy Isaaka ary Jakoba ô! aoka ho fantatra anio fa Andriamanitra amin'Israely hianao, ary izaho dia mpanomponao ka teninao no nanaovako izao zavatra rehetra izao. Mihainoa ahy, ry Iaveh ô, mihainoa ahy! mba hahafantaran'ity vahoaka ity, fa hianao Iaveh Andriamanitra, ary hianao ihany no mampiverina ny fon'izy ireo indray. Dia latsaka tamin'izay ny afon'ny Tompo ka nandoro ny sorona dorana, ny kitay hazo, ny vato, ny tany, ary ritrany ny rano tamin'ny hady! Nony nahita izany ny vahoaka rehetra, dia niankohoka tamin'ny tany nanao hoe: Iaveh ihany no Andriamanitra, Iaveh ihany no Andriamanitra!
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny voalohany
Ao amin'ny tantara eto, Israely dia eo amin'ny toerana marefo ara-pivavahana sy ara-politika, eo amin'ny andron'ny mpanjaka Akaba sy i Elia, izay misedra olana amin'ny firodanan’ny finoana amin’ny andriamanitra Baala. Misy fifandroritana ara-pitondram-pinoana sy ara-tsosialy, fa i Elia tokana dia mijoro manohitra ireo mpaminanin'i Baala maro, izay tohanan'ny fitondrana sy ny ankamaroan’ny vahoaka. Ny fanatitra sy ny afon’ny lanitra eto dia endrika fitadiavana famantarana mazava izay tena Andriamanitra marina manohana sy mamaly. Ny fanefana ny sorona amin’ny rano dia manasongadina fa tsy misy hery ivelany na fikasihan-tànana mety ahafahana manazava ny zava-mitranga, ankoatra ny herin’i Iaveh irery. Ny fifanandrinana eny an-tendrombohitra Karmela dia mamaritra fa resy tanteraka ny fomba sy finoana Baala, ary miverina amin’ny Iaveh tokana ny vahoaka. Ny antso sy valin’Andriamanitra amin’ny fomba tsy azo lavina no mamerina ny finoana sy ny firaisan’ny vahoaka amin’ny fototra nipoirany.
Salamo
Salamo 16(15),1-2a.4.5.8.11.
Ambeno aho, ry Andriamanitra ô, fa mifefy aminao aho. Hoy aho amin'ny Tompo: Tompoko hianao, hianao irery no fananako. Ampitomboin'ny olona ny sampy; ny andriamani-kafa no hihazakazahany harahina, fa izaho kosa tsy mba handraraka ny fanati-dra araraka ataony, na hanao ny anaran'ireny eo amin'ny molotro akory. Iaveh no anjara lovako aman-kapoakako; hianao no miantoka ny anjarako Ataoko eo imasoko mandrakariva Iaveh, fa eo ankavanako izy; tsy hangozohozo aho. Hampahafantarinao ahy ny làlan'ny fiainana: hafaliana feno no eo anatrehan'ny tavanao; fahafinaretana mandrakizay no eo an-tànanao ankavanana.
Fanadihadiana ara-tantara Salamo
Ity salamo ity dia taratry ny fiainan'ny olona manolo-tena amin'ny Andriamanitra tokana eo anivon’ny tontolo feno fakam-panahy sy kolontsaina samihafa. Ny mpanao salamo dia manaiky fa Iaveh no hany antoka sy fiaviana, sady mandao tanteraka ny andriamani-kafa sy ny fomba fiderana hafahafa. Ny filazana an’i Iaveh ho anjara lova dia mitondra fananganana maha-izy azy sy fahatokiana fa tsy very manoloana ny zava-miseho sy ny fironana ety ivelany. Ny fiteny liturgika hoe "hafaliana feno no eo anatrehan’ny tavanao" dia manamafy fa ifaharan’ny fiainana sy harena ara-panahy ny fidirana amin’ny firaisana amin’Andriamanitra. Ny fitokiana tanteraka amin’i Iaveh no itarina ho loharanon’ny faharetana sy fifehezana ao anatin’ny fiaraha-monina misalasala.
Evanjely
Evanjely Masin'i Jesoa Kristy nosoratan'i Md. Matio 5,17-19.
Aza ataonareo fa tonga aho handrava ny Lalàna na ny Mpaminany; tsy tonga handrava aho, fa hanatanteraka. Fa lazaiko aminareo marina tokoa, fa mandra-pahalevon'ny lanitra sy ny tany, dia tsy hisy ho foana akory amin'ny Lalàna na dia i iray na tendrin-tsoratra iray akory aza, mandra-pahatanterak'izy rehetra. Koa amin'izany, izay handika ny anankiray amin'ireo didy madinika indrindra ireo, ka hampianatra ny olona toy izany, dia ho kely indrindra amin'ny fanjakan'ny lanitra; fa izay hanatanteraka sy hampianatra ireo kosa dia ho lehibe amin'ny fanjakan'ny lanitra.
Fanadihadiana ara-tantara Evanjely
Ao amin'ny sombintsom-boky eto, miatrika fiarahamonina jiosy i Jesoa, izay mitaky mazava fifandraisana amin'ny Lalàna sy ny Mpaminany eo amin'ny fananganana fitondran-tena vaovao. Sarotra ny mampifandanja eo amin'ny fihazonana ny nentin-drazana sy ny fanavaozana ara-panahy. Rehefa lazain’i Jesoa fa tsy tonga "handrava" fa "hanatanteraka" ny Lalàna, dia nitehaka sy nampiahiahy nanaraka azy ny maro; satria ny didy madinidinika aza heverina ho manan-danja amin’ny fidirana amin’ny fanjakan’ny lanitra. Ny filazan'ny soratra hoe "tsy hisy ho foana akory amin’ny Lalàna na dia i iray na tendrin-tsoratra iray aza" dia maneho fahoriana sy finiavana hampanjaka fototra feno amin’ny fifandraisan’ny olombelona sy Andriamanitra tsy azo kely an-tsasany. Ny fitakiana hanatanterahana sy hampianarana ny lalàna amin’ny fomba tanteraka kosa no mamaritra fa etsy ankilany misy fitohizana, ankilany misy fanamafisana amin’ny ezaka ara-piainana sy ara-pampianarana.
Fiheverana
Fitohizana sy Fifanandrinana eo amin’ny Fototra sy ny Fahatokiana
Miroso amin’ny fanehoana fifanandrinam-panahy sy fanavaozana amin’ny fototra ny fifantaniana amin’ity andiany ity. Amin’ny sintona-teny mifehy, dia aseho amin’ny LECTIO1 ny fitadiavan’ny vahoaka famantarana sy fanavaozam-po amin’ny herin’i Iaveh, eo anatrehan’ny fahatokisana sy fahalemen’ny fombam-pinoana hafa. Miraraka ao amin’ny PSALMUS ny fifidianana an’i Iaveh irery no mava, sady aseho ho loharano sy antoka manokana amidy amin’ny fivavahana sy fametrahana tsara an-kady amin’ny fiainana. Rehefa tonga amin’ny EVANGELIUM, ny ezaka ataon’i Jesoa dia tsy famongorana ny fototra fa fanamafisana sy fanovàna ao anaty rafitra izay mitondra famaritana indray ny lanjan’ny didy sy ny fitondran-tena.
Misy fandrefesana hita amin’ny herin’ny fandraisan’andraikitra manoloana ny fitandremana sy ny fanatanterahana, ka eo ny famoahana momba izay tena fototra manasoa sy izay mbola mila diovina ao amin’ny kolontsaina sy fomba. Ny fanerena hanao safidy mazava sy ny fitakiana hifikitra amin’ny asa sy fanapahan-kevitra manokana amin’ny finoana dia manatona manodidina ny olana hatramin’izao: fifidianana, fisalasalana, fanavaozana sy fahavononana handray ny valiny avy amin’ny Asan’Andriamanitra. Ny dinika manontolo dia mamaritra fa miankina amin’ny fanekena sy fanomezam-pinoana amin’ny fototra sy didim-piainana marina ny fanamafisana na fanavaozana ara-pinoana voalaza amin’ny taranaka mifandimby.
Mampisokatra resaka vaovao miaraka amin'ireto lahatsoratra ireto.
Hafindra any amin'ny ChatGPT ny lahatsoratra amin'ny alalan'ny rohy. Aza mizara angon-drakitra manokana tsy tianao hozaraina.