Alahady Faharoa ambin'ny folo tsotra Mandavan-taona
Vakiteny voalohany
Bokin'i Jeremia 20,10-13.
Fa efa reko ny vava ratsin'ny olona betsaka manao hoe: Fangorohoroana avy hatraiza hatraiza! Torio izy, handeha hotorintsika izy! Ny olona rehetra tsara fihavanana amiko, manao andry maso ny diako: Raha mety ho voatarika izy dia hahombiazantsika, ka dia hamaly faty azy isika. Iaveh anefa no momba ahy, toy ny lehilahy mahery; ka hitambotsitra ireo mpanenjika ahy, fa tsy haharesy. Ny tsy hahombiazany hahasafo-kenatra azy amin'ny fahafaham-baraka mandrakizay tsy hohadinoina. Ry Iavehn'ny tafika, hianao izay mizaha toetra ny marina, izay mahita ny voa sy ny fo, hahita ny famalianao an'ireo aho, fa hianao no nanankinako ny adiko. Mihirà ho an'ny Tompo, miderà an'ny Tompo, fa manafaka ny fanahin'ny ory, amin'ny tànan'ny ratsy fanahy izy.
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny voalohany
Ao amin’ity tapany amin’ny Bokin'i Jeremia ity, ny mpaminany Jeremia dia miaina ao anatin’ny fanoherana sy fisalasalana amin’ny lafiny ara-tsosialy sy fivavahana. Mandalo fotoan-tsarotra izy satria ny hafatra nampitondrain’Andriamanitra azy dia tsy eken’ny vahoaka sy ny mpitondra. Miresaka amin’ny fahatsapan-tahotra sy fanambaniana ataon’ireo olona tandindomin-doza izy, izay mitady faty hamaly faty azy. Ao amin’ny vanim-potoanan’ny fahalemena ara-pinoana sy fitakiana ara-moraly manoloana ny fahantrana sy ny fandrahonana politika, mitory Iaveh amin’ny fiteny miforona amin’ny ady sy fiarovana Jeremia. Ny "lehimanina mahery" dia sary ampiasaina maneho fa mikarakara sy manome fahatokiana tanteraka Jeremia Andriamanitra, satria amin'ny toetry ny fitsarana marina sy fanehoana fa tsy adinoina ireo izay miaraka amin’ny rariny. Ny vokatra lehibe amin’ny fahavononan’ny mpaminany dia fiantsoana hamaky vavaka sy hira fiderana ho an’ny Tompo, na amin’ny fotoana sarotra aza. Ny zava-dehibe ato dia ny fihaonan’ny fanenjehana avy amin’ny lehilahy sy ny fibanjinan’ny mpaminany amin’ny fialokalofana sy finoana amin’ny herin’Andriamanitra.
Salamo
Salamo 69(68),8-10.14.17.33-35.
Fa noho ny aminao no itondrako latsa, sy mahasafo-kenatra ny tavako. Zary vahiny eo amin'ny rahalahiko aho, ary olon-tsy fantatra eo amin'ny zanak'ineny. Fa ny zotom-po amin'ny tranonao mandritra aina ahy; ary ny fanaratsian'ireo manevateva anao, mianjera amiko. Fa izaho kosa, ry Iaveh, mivavaka aminao, ka amin'ny andro mety, ry Andriamanitra, noho ny hatsaram-ponao lehibe, ekeo ny fangatahako araka ny hamarinan'ny famonjenao. Valio vavaka aho, ry Iaveh, fa antra ny hatsaram-ponao, mitodiha aty amiko, amin'ny famindram-ponao lehibe, Rehefa mahita izany ny mahantra dia hifaly; ary ho velom-bolo koa ny fonareo mitady an'Andriamanitra. Fa mihaino ny mahantra Iaveh, ary tsy manamavo ny olony voababo. Aoka hidera azy ny tany aman-danitra, mbamin'ny ranomasina sy izay rehetra mihetsiketsika ao anatiny!
Fanadihadiana ara-tantara Salamo
Ity salamo ity dia maneho ny fahasahiranana sy fahorian’ny mpanoratra salamo manoloana ny fanalam-baraka sy fandavana ataon’ireo akaiky azy indrindra, toy ny rahalahiny sy ny fianakaviany. Ny "zotom-po amin’ny tranonao" dia manamarika fahavononana mafy miaro ny tempoly sy ny fanompoana an’Andriamanitra, ka lasa mitondra fahaverezan-toky sy fihenjanana amin’ireo manodidina. Ny salamo eto dia anisan’ny antso amin’ny vahoaka hiara-dia amin’ny olona mijaly, mianatra miankina amin’Andriamanitra amin’ny toe-javatra tsy rariny ara-tsosialy, toy ny maha-mahantra sy ny fanagadrana. Ny litirjera amin’ity salamo ity dia famoronana fahatsiarovana fa tsy mamela sy tsy manamavo ny olony Andriamanitra, fa iantsoana ny iray manontolo mpiara-mivavaka hanao fiderana mihiratra sy mihoatra ny fahadisoam-panantenana. Ny lanjan’ny salamo teto dia ny fifindran’ny olon-tsotra amin’ny fahorian’ny olona manokana ho amin’ny fiverenana amin’ny fitokisana amin’Andriamanitra amin’ny endrika fiombonam-pivavahana maneran-tany.
Vakiteny faharoa
Taratasin'i Md. Paoly Apostoly ho an'ny Romana 5,12-15.
Noho izany àry, dia tahaka ny nidiran'ny fahotana tamin'izao tontolo izao tamin'ny olona iray, sy nidiran'ny fahafatesana noho ny fahotana, ka nifindra tamin'ny olona rehetra ny fahafatesana, satria nanota avokoa izy rehetra: fa nisy ota ihany tamin'izao tontolo izao na talohan'ny Lalàna aza, saingy tsy tanana hisy saziny ny ota raha tsy misy lalàna. Nanjaka ihany anefa ny fahafatesana hatramin'i Adama ka hatramin'i Moizy, na dia tamin'izay tsy nanao fahotana toraka ny fandikana nataon'i Adama aza; ary Adama dia tandindon'ilay Adama ho avy. Ary tsy mba tahaka ny fahadisoana ny fanomezam-pahasoavana; fa raha ny fahafatesan'ny anankiray aza nahafatesan'ny olona rehetra, mainka fa ny fahasoavan'ny olona iray, dia Jesoa-Kristy, no nandraisan'ny olona rehetra an-kabetsahana ny fahasoavan'Andriamanitra sy ny fanomezana.
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny faharoa
Ao amin’ity hafatry ny Paoly ho an’ny fiangonana tany Roma ity, i Paoly dia mandinika ny fivoaran’ny fahotana sy ny fahafatesana amin’ny tantaran’ny olombelona sy ny voajanahary ara-pivavahana. Manomboka amin’ny Adama i Paoly izay tonga sary lehibe ho an’ny firaisan’ny rehetra amin’ny fahalavoana, ary mampitaha izany amin’ny Jesoa Kristy izay tonga fototry ny fahasoavana sy fiainana vaovao. Ny "fahafatesan’ny anankiray" sy ny "fanomezam-pahasoavana" dia maneho fomba ifampitana amin’ny fiaviana sy lalan’ny fianakaviana sy fiaraha-monina tamin’izany fotoana izany: amin’ny alalan’ny iray, tara-pahavoazana ho an’ny rehetra; amin’ny iray hafa, fahatakarana fahasoavana sy fanajana hafa mihitsy. Ao amin'ny fiaraha-monina nifehy lalàna sy fitondran-tena, mampahatsiahy fa tsy ny didy sy lalàna araka an’i Moizy ihany no mahasava, fa ny fahasoavan’Andriamanitra izay mipetraka manoloana ny fahaverezan’ny rehetra. Ny ilaina amin’ity andalan-teny ity dia ny fifandimbiasan’ny faharavana amin’ny lafiny tantara sy ny fisehoan’ny fanantenana vaovao amin'ny alalan’ny fitondran’i Kristy.
Evanjely
Evanjely Masin'i Jesoa Kristy nosoratan'i Md. Matio 10,26-33.
koa aza matahotra azy hianareo. Fa tsy misy takona izay tsy haseho, na miafina izay tsy ho fantatra. Izay lazaiko aminareo ao amin'ny maizina, dia ambarao eo amin'ny mazava; ary izay bitsibitsihina amin'ny sofinareo, torio eny ambony tafon-trano; ary aza matahotra izay mamono ny vatana fa tsy mahay mamono ny fanahy, fa aleo matahotra izay mahay mamarina ny vatana sy ny fanahy any amin'ny afobe. Moa tsy varifitoventy monja va no vidin'ny fody roa. Kanefa na ireny aza tsy hisy latsaka amin'ny tany iray akory raha tsy avelan'ny Rainareo. Na ny volon-dohanareo aza dia efa voaisa avokoa. Koa aza matahotra, fa mihoa-bidy lavitra noho ny fody maro hianareo. Ary amin'izany izay rehetra hanaiky ahy eo anatrehan'ny olona dia ho ekeko izy eo anatrehan'ny Raiko izay any an-danitra; ary izay handà ahy eo anatrehan'ny olona, dia holaviko kosa izy eo anatrehan'ny Raiko izay any an-danitra.
Fanadihadiana ara-tantara Evanjely
Ao amin’ny ampahany amin’ny fampianaran’i Jesoa amin’ny mpianatra momba ny fitoriana sy fijoroana, Matio dia manoritsoritra tontolo ahitana fanoherana sy loza amin'ny ara-batana sy ara-fanahy. Ampianarina ny mpianatra tsy hatahotra na inona na inona amin’ny fahafatesana ara-nofo satria tsy mahafaty ny fanahy. Anisan’ny zava-dehibe eto ny sary manaitra ny saina toy ny "fody" izay biby mora sy tsotsotra amin’ny tsena, fe mahazo fitandreman’Andriamanitra hatrany; manambara fa ny soatoavin’ny olona tsirairay dia ambony lavitra noho ny vidin-javatra tsizarizary amin’ny fiarahamonina. I Jesoa dia mampahatsiahy fa ny tohanana sy ny fandavan’ny olona eto an-tany dia manana vokatry ny fitsarana any an-danitra. Ny fitakiana "ambarao eny ambony tafon-trano" dia midika fanehoana ranoray sy am-pahavitrihana amin’ny maha-mpandalina sy maha-mpitory ny Marina. Ny izy mampivoitra dia ny fifanandrinan’ny tahotra sy fitokisana amin’ny fikasana hitory amin’ny vahoaka sy amin’Andriamanitra, izay mitaky fahatokiana sy fahavononana handray vokatra tsara na ratsy.
Fiheverana
Fampitambarana sy Fitohizan-kevitra amin’ny Vakiteny Rehetra
Ny vakiteny amin’ity andro ity dia ahitana fitohizan-kevitra manodidina ny fanoherana sy tahotra, fa koa ny famadihana izany ho amin’ny fitokisana sy fiantsoana vaovao. Ny fifanandrinan’ny tahotra sy fahavononana amin’ny tafatafa manokana amin’ny Jeremia sy ny Salamo, sy ny resaka fahotana nataon’i Paoly, dia mitondra mankany amin’ny fepetra ambony asain’ny Evanjely lalovanao: ny tsy fahatahorana amin’ny fanoherana sy loza amin’ny endriny rehetra noho izy miankina amin’ny fitandreman’Andriamanitra tsy miova.
Fiarovana ny maha-izy azy miditra amin’ny fitondrana fahoriana sy rindran’ny vatana sy fanahy eo amin’ny sehatra ara-tsosialy sy ara-panahy no mifamatotra amin’ny lalan’ny mpaminany, mpanoratra salamo, apôstôly ary ilay mpampianatra voaantso hanohana sy hitory amin’ny fanoherana. Miharatsy hatrany amin’ny tantaram-pirenena sy fianakaviana izany, amin’ny fitambaran’ny adin’ny olona isan-tokony sy ny hery tsy hita maso manelingelina ny fitoniana ara-piaraha-monina sy ara-pinoana.
Hita amin’ny fomba manokana ny fampifandraisana amin’ny soatoavina manerantany, toy ny fitadiavana antoka teo anatrehan’ny tsy rariny, ny fiarovana ny hasin’ny olona tsirairay amin’ny fomban-drazana sy krizy vaovao, ary ny fahitantsika amin’ny maha-olombelona ao anatin’ny rafidrafitry ny tantara.
Ny tena hafatra eto dia ny hafahafa sy tsy afaka idirana amin’ny endriky ny tahotra sy fitsapana, izay mamadika ho fahafahana sy fitokiana amin’ny fitondran’Andriamanitra sy amin’ny tolona anatrehan’ny vahoaka amin’ny vanim-potoana rehetra.
Mampisokatra resaka vaovao miaraka amin'ireto lahatsoratra ireto.
Hafindra any amin'ny ChatGPT ny lahatsoratra amin'ny alalan'ny rohy. Aza mizara angon-drakitra manokana tsy tianao hozaraina.