Woensdag in week 19 door het jaar

Eerste lezing

Uit de profeet Ezechiël 9,1-7.10,18-22.

De Heer riep met luide stem en het klonk in mijn oren: 'Treed nader, gij die de straf voltrekken moet aan de stad, uw wapens gereed om haar te vernietigen.'
Daar kwamen zes mannen door de noordelijke bovenpoort, de wapens gereed om de stad te vernietigen. Onder hen bevond zich een man in linnen gekleed en met aan zijn middel een inktkoker. Ze kwamen nader en gingen naast het bronzen altaar staan.
De heerlijkheid van de God van Israël was opgestegen van de kerubs waarop ze stond en had zich verplaatst naar de drempel van het heiligdom. de Heer riep tot de man die in linnen gekleed was, met de inktkoker aan zijn middel:
'Trek midden door de stad, midden door Jeruzalem, en zet een teken op het voorhoofd van de mannen die jammeren en klagen over alle gruweldaden die daar bedreven worden.'
En tot de anderen zei Hij duidelijk hoorbaar: 'Trek door de stad achter hem aan, en sla de inwoners meedogenloos en zonder erbarming neer.
Grijsaards, jongemannen en meisjes, zuigelingen en vrouwen moet ge onbarmhartig doden, maar raak niemand aan die het teken draagt; bij mijn heiligdom moet ge beginnen.' Ze begonnen dus bij de mannen die zich voor het heiligdom bevonden.
En Hij zei tot hen: 'Verontreinig de tempel en vul de voorhoven met lijken. Vooruit!' En zij vertrokken en sloegen op de bevolking in.
Toen verliet de heerlijkheid van de Heer de drempel van het heiligdom en plaatste zich op de kerubs.
De kerubs sloegen hun vleugels uit en verhieven zich voor mijn ogen van de grond, en de wielen gingen met hen mee. Ze daalden neer bij de oostpoort van de tempel met de heerlijkheid van de God van Israël boven zich.
Het waren dezelfde wezens die ik gezien had onder de God van Israël, toen ik aan de Kebar verbleef, en ik begreep nu dat het kerubs waren.
Ieder had vier gezichten, ieder had vier vleugels en onder hun vleugels zo iets als mensenhanden.
En wat de gezichten betreft: het waren dezelfde gezichten die ik gezien had aan de Kebar; het waren dezelfde wezens en ze bewogen zich recht voor zich uit.

Psalm

Psalmen 113(112),1-2.3-4.5-6.

Verheerlijkt, dienaars des Heren, 
verheerlijkt de Naam van de Heer
De Naam van de Heer zij geprezen, 
vandaag en in eeuwigheid.

Van ochtendgloren tot avondrood 
moet ieder die Naam aanbidden.
Want boven de volkeren troont de Heer, 
zijn Glorie beheerst de hemel.

Wie is als de Heer onze God, 
hoog boven de sterren gezeten?
die van omhoog overziet 
het hemelgewelf en de aarde;

Evangelie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 18,15-20.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Wanneer uw broeder gezon­digd heeft, wijs hem dan onder vier ogen terecht. Luistert hij naar u, dan hebt gij uw broeder gewonnen.
Maar luistert hij niet, haal er dan nog een of twee personen bij, opdat alles beruste op de verklaring van twee of drie getuigen.
Als hij naar hen niet wil luisteren, leg het dan voor aan de Kerk. Wil hij ook naar de Kerk niet luisteren, beschouw hem dan als een heiden of tollenaar.
Voorwaar, Ik zeg u: wat gij zult binden op aarde zal ook in de hemel gebonden zijn, en wat gij zult ontbinden op aarde zal ook in de hemel ontbonden zijn.
Even­eens zeg ik u: wanneer twee van u eensgezind op aarde iets vragen ‑ het moge zijn van het wil ‑ zullen zij het verkrijgen van mijn Vader die in de hemel is.
Want waar er twee of drie verenigd zijn in mijn Naam, daar ben Ik in hun midden.'