Alahady Faharoapolo tsotra Mandavan-taona

Ity tapany amin'ny bokin'i Izaia ity dia niseho tamin'ny fotoana nanoratana taorian'ny fahababoana tany Babilona, rehefa niezaka ny vahoaka jiosy hanangana indray ny fiainan-drelijiozy sy ara-poko tao Jerosalema. Tao anatin'izany, niavaka ny fanontaniana hoe iza no manana zo hiditra ny fivavahana sy ny fomban'ny fanekem-pirenena. Ny Tompo eto dia manambara mazava fa tsy ho an'ny Isiraelita teratany ihany ny fahasoavan'ny tempoly sy ny fahafahana manompo amin'ny tendrombohitra masina, fa mitapaka sy miitatra amin'ny "hafa firenena" koa, raha mankatò sy miraikitra amin'ny fanekena izy ireo. Ny tendrombohitra masina sy ny trano fivavahana dia sary manan-danja ara-kolotsaina sy ara-pinoana: toerana iraisam-pirenena sy ivon'ny fampihavanana. Raha lazaina ambonimbony, ny "trano fivavahana ho an'ny firenena rehetra" dia manambara fiovana amin'ny faritra sy fandraisana lalina kokoa. Ny tetikady lehibe eto dia ny fanokafana amin'ny vahiny sy ny fanavotan'Andriamanitra, izay mandrava fefy sy mivelatra ho an'ny rehetra.

Ity salamo ity dia mifototra amin'ny fisaorana sy fangatahana fitahiana, izay nalaina ho feon'ny vahoaka nandritra ny fotoam-pivavahana, indrindra tamin'ny fidirana sy fivoahana tao amin'ny tempoly. Amin'ny fiteniny, miantso an'Andriamanitra ny vahoaka mba hanambina sy hampamirapiratra ny tavany amin'izy ireo—ainga avy amin'ny fanaovan-tso-drano amin'ny fanompoam-pivavahana. Ny votoatin'ny faniriana dia tsy miato ao amin'ny tombotsoan'ny Isiraely ihany, fa mitarika any amin'ny ho fantatry ny firenena rehetra ny lalan'Andriamanitra sy ny famonjeny. Ity fihetsika liturgika ity dia fomba hanamafisana fa tsy tsinontsinona amin'izy ireo ny zava-misy sy ny fitsarana ataon'Andriamanitra: amin'ny alalan'ny fiarahamivavaka, miforona indray ny firaisan'ny olona samy hafa fiaviana. Ny hery manandanja dia ny fiantsoana fitahiana iombonana sy fiderana avy amin'ny vahoaka eran-tany, izay manosika ny foara hisokatra sy hampifandray ny foko sy firenena rehetra.

Ny andininy avy amin'ny taratasin'i Paoly ho an'ny Romana dia maneho lesona misimisy mikasika ny fifandraisana misy eo amin'ny jentily sy ny jiosy ao amin'ny fiangonana kristiana voalohany. Manantitrantitra i Paoly fa na dia efa latsaka amin'ny tsy fankatoavana aza ny sasany amin'ny Jiosy, dia mbola miraikitra amin'ny fanirian'i Andriamanitra hanome famindram-po sy hanavotra hatrany ho an'ny rehetra. Teneno amin'ny fomba mahazatra sy feno fanajana ny "jentily", ireo olona tsy Jiosy, fa efa tafiditra ankehitriny noho ny fanomezan-tsoa sy famindram-po. Eto, ny "fialonana" dia fanehoana mazava fa mikendry hanetsika sy ahatonga fiovam-po amin'ny jiosy koa ny fidiran'ny hafa; samy voatery mikendry famindram-po amin'ny alalan'ny fahalemen'olombelona. Ny fifandraisana ifanaovan'ny mponina "fahiny tsy nanaiky" sy ny "izay tsy manaiky ankehitriny" dia ampiasaina mba hazavaina fa ny olombelona rehetra dia ampiraisin'ny Andriamanitra amin'ny famindram-po, tsy miankina amin'ny fomban-drazana na fiaviana.

Tamin'ity tantara ity, Jesoa sy ny mpianany dia mankany amin'ny faritanin'ny Tira sy Sidona—faritra tsy jiosy sy nisy fahavalon'Isiraely fahiny. Ny vehivavy kananeana, izay Jentily, miditra an-tsehatra amin'ny fangataham-pamonjena ho an'ny zanany vavy, izay lazain'ny soratra fa ampijaliana noho ny fahovan'ny demony. Amin'ny voalohany, tsy miraharaha an-dRavehivavy i Jesoa, ary na ireo mpianany aza nangataka mba hoesorina izy. Ny valintenin'i Jesoa—"tsy mety raha ny mofon-jaza no alaina ka atsipy ho an'ny amboa"—dia mampiseho mazava ny elanelana ara-poko sy ara-finoana misy eo amin'ny jiosy (zana-bao) sy ny jentily (amboa amin'ny fiteny jiosy taloha). Kanefa ny fialan-tsiny sy fahavononan'ilay vehivavy hanekena na dia ny sisa tavela aza dia mampiseho herin'ny finoana sy fahatsapana kely tsy fahazakana fefy. Ny tetikady manandanja dia ny famadihana ireo sisintany ara-poko ho vavahady fahasoavana sy famindram-po, amin'ny alalan'ny fanehoan'ny vahiny finoana lalina izay neken'ny Tompo.