LC
Lectio Contexta

Vakiteny sy fandinihana isan’andro

Misy ihany koa amin'ny fiteny 11.

Alahady Fahaefatra amby roapolo tsotra Mandavan-taona

Ny fanadihadiana ara-tantara etsy ambany dia noforonin'ny AI arakaraka fomba fandinihana raikitra. Fanazavana bebe kokoa momba ny fomba

Vakiteny voalohany

Bokin'ny Eklesiastika 27,30.28,1-7.

Mendrika hankahalaina koa ny lolom-po amam-pahatezerana, ary manana izany ny mpanota.
Izay mamaly ratsy, dia hiharan'ny fanahin'Andriamanitra, izay hitahiry fatratra ny fahotany.
Avelao ny nataon'ny namana tsy an-drariny, dia havela ny fahotanao, rahefa mifona hianao.
Akory ity olona mitahiry fahatezerana amin'ny olon-kafa, nefa mangataka fanasitranana amin'Andriamanitra ho an'ny tenany.
Tsy mamindra fo amin'ny olombelona namany izy, nefa mitaraina noho ny hadisoan'ny tenany.
Izy izay nofo foana mitahiry lolom-po; ka zovy indray no hahazo ny famelana ny fahotany?
Tsarovy ny hiafaranao, ka atsaharo ny fankahalana; tsarovy ny hahalovana amam-pahafatesana ary tandremo ny didy.
Tsarovy ny didy, ka aza manao an-dolom-po amin'ny namana; tsarovy ny faneken'ny Avo Indrindra ary modia tsy mahita ny fanevatevana anao.
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny voalohany

Ity andalan-tsoratra ity dia miseho ao amin'ny tontolo ara-tsosialy izay anjakan'ny fifampihavanana sy fanonerana amin'ny fifandraisana ifaneraserana ao amin'ny vondrom-piarahamonina jiosy mpivezivezy. Ny fiambenana lolom-po amam-pahatezerana dia misy fiantraikany ratsy amin'ny vondrona iray matetika miantehitra amin'ny fahamarinana sy famelan-keloka hahazoana miara-miaina. Ny tenin'ny Eklesiastika dia manasongadina fa mikatona amin'ny tenany sy tsy mety mamela heloka ny olona, dia tsy tokony hanantena famindram-po amin'Andriamanitra. Mampiasa sary ara-pahavelomana toy ny fitahiry fahatezerana sy fankahalana sy ny fahatsiarovana ny fahafatesana sy firaisankina amin'ny didin’Andriamanitra ny lahatsoratra, manembona ny maha-olombelona sy ny fahalovan’ny fiainana. Ny fiantsoana hifamela amin’ny fifandraisana amin’ny hafa, no fototr’izay mitazona sy mandrava ny fahasamihafana sosialy sy ara-panahy.

Salamo

Salamo 103(102),1-2.3-4.9-10.11-12.

Nataon'i Davida. Misaora an'ny Tompo, ry fanahiko, ary misaora ny anarany masina, ry ato anatiko rehetra!
Misaora an'ny Tompo, ry fanahiko, ary aza manadino ny soa betsaka avy aminy.
Fa izy no mamela ny helokao rehetra, manasitrana ny aretinao rehetra.
Izy no manavotra ny ainao tsy hidina any an-davaka, manarona hatsaram-po amam-pamindram-ponao.

Tsy mba ho mandrakizay no mandevilevy izy, 
tsy mitana fahatezerana mandrakizay.
Tsy manao amintsika, araka ny fahotantsika, 
ary tsy mamaly antsika, araka ny helotsika.

Fa tahaka ny hahavon'ny lanitra ambonin'ny tany, 
no haben'ny hatsaram-pony amin'izay matahotra azy.
Tahaka ny halaviran'ny atsinanana amin'ny andrefana, 
no halaviran'ny anesorany amintsika ny hadisoantsika.
Fanadihadiana ara-tantara Salamo

Manoloana ny tontolo ara-pivavahana tany Israely fahiny, ity salamo ity dia fanehoam-panomezan-kaja an’Andriamanitra amin’ny endrika fankalazana vavaka sy hira. Ny mpanoratra dia miantso ny tenany sy ny vahoaka mba hanome voninahitra ny Tompo izay manasitrana, mamela heloka, manavotra amin’ny loza, sy manome hatsaram-po. Mampifandray ny fahatanterahan’ny hatsaram-pon’Andriamanitra amin’ny halavirany, amin’ny lanitra sy tany, atsinanana sy andrefana, sary mitríka amin’ny fahazaran-dresaka an-tsoratra hebreo hilazana tsy manam-petra. Amin’ny maha ritualy liturgika azy, ny Salamo dia manamafy ny fiombonam-po amin’ny Tompo sy ny fitodihana amin’ny famela-heloka; miteraka fitsanganam-piombonana sy fanadiovana ara-tsaina sy ara-moraly eo amin’ny mpivavaka izany. Ny fototra ao amin’ny salamo dia ny faharetan’ny hatsaram-pon’Andriamanitra manoloana ny fahalemen’ny olombelona.

Vakiteny faharoa

Taratasin'i Md. Paoly Apostoly ho an'ny Romana 14,7-9.

Fa tsy misy velona ho azy isika rehetra, na misy maty ho azy;
fa velona isika, velona ho an'ny Tompo; maty koa, maty ho an'ny Tompo. Koa amin'izany, na velona na maty isika, dia ho an'ny Tompo ihany.
Satria ny Kristy no maty sy velona indray, dia ny mba haha-Tompon'ny maty sy ny velona azy.
Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny faharoa

Ao amin’ny fiangonana kristiana taty aoriana any Roma, andalana mifantoka amin’ny fifandraisana misy eo amin’ny olona tsirairay sy Andriamanitra ary amin’ny fianakaviambe no omena. I Paoly apostoly dia manamafy fa tsy misy miaina na maty ho an’ny tenany irery, fa ny rehetra dia mifanandrify amin’ny Tompo; izany no nisian’ny fahafatesana sy fitsanganan’i Kristy amin’ny maty. Ity karazan-teny ity dia nipoitra tao anatin’ny ady hevitra momba ny fahalalahan’ny tsirairay sy ny fiheverana ny marina ho an’ny fiaraha-monina tao amin’ny finoana vaovao kristiana. Manome lanja lehibe amin’ny fanekena mpanapaka sy tompon’aina amin’i Kristy, manangana fepetra vaovao amin’ny fitondrana sy fanekena an-tsaina eo anivon’ny vondron’olona. Ny andalan-teny dia manamafy ny fiangonana ho vondrona ahitana fitoviana sy fifehezana amin’ny fanjakan’i Kristy nely amin’ny velona sy maty.

Evanjely

Evanjely Masin'i Jesoa Kristy nosoratan'i Md. Matio 18,21-35.

Ary tamin'izay, nanatona azy Piera nanao hoe: Tompoko, raha diso impiry amiko moa ny rahalahiko no tokony hamela azy aho? Hatramin'ny impito va?
Dia hoy Jesoa taminy: Izaho tsy milaza aminao hoe hatramin'ny impito, fa hatramin'ny impito-polo fito.
Koa amin'izany, ny fanjakan'ny lanitra dia tahaka ny mpanjaka anankiray izay te-hamotopototra ny toe-pananany amin'ny mpanompony:
ary raha vao nanomboka nanao izany izy, dia nentiny teo aminy ny anankiray izay ananany talenta iray alina.
Ary noho izy tsy nanan-kaloa, dia nasain'ny tompony hamidy izy sy ny vadiny aman-janany, mbamin'ny fananany rehetra, mba hanefana ny trosa.
Dia niankohoka ilay mpanompo, ka nifona taminy hoe: Mba omeo andro aho, dia haloako daholo ny anao rehetra.
Nangoraka ny fon'ilay tompon'izany mpanompo izany, ka sady nandefa azy handeha no namoy ny trosa taminy.
Fa raha vao nivoaka ilay mpanompo, dia tojo ity mpanompo namany anankiray izay ananany denie zato; noraisiny tamin'ny tendany ilay io ka nokendainy nataony hoe: Aloavy ny trosako any aminao.
Niankohoka ilay namany, dia nifona taminy nanao hoe: Mba omeo andro aho, dia haloako ny anao rehetra.
Nefa tsy nety izy, fa lasa nampanao azy an-tranomaizina, ambara-pandoany ny trosa.
Nalahelo loatra ny mpanompo sasany nony nahita izany ka lasa nilaza izany rehetra izany tamin'ny tompony.
Dia nampanalain'ny tompony izy ka nilazany hoe: Ry mpanompo ratsy fanahy, efa nafoiko avokoa ny trosako rehetra taminao, noho hianao nifona tamiko;
ka moa tsy tokony mba hamindra fo amin'ny namanao va hianao tahaka ny namindrako fo taminao?
Dia tezitra ny tompony, ka natolony ny mpampijaly izy, ambara-pandoany ny trosa rehetra.
Dia ho tahaka izany koa no hataon'ny Raiko izay any an-danitra aminareo, raha tsy samy mamela ny rahalahinareo amin'ny fonareo avy hianareo.
Fanadihadiana ara-tantara Evanjely

Asehon’ny Evanjely amin’i Matio eto ny fifandraisana ivelan’ny lalàna ara-dalàna sy lalàna ara-panahy eo amin’ny mpianatra sy Jesoa. Ny fifampiresahana amin’i Piera sy Jesoa dia mirodana amin’ny resaka famelan-keloka, traboina amin’ny lanjan’ny isa sy ny famerana: « impito » mitodika « impito-polo fito ». I Jesoa dia manaraka izany amin’ny fanoharan’ny mpanjaka sy mpanompo an-trosa, sary mahazatra amin’ny tontolo romanina sy jiosy nanapahana ara-miaramila sy lanjan’ny trosa. Ny trosa amin’ny “talenta iray alina” dia be lavitra noho izay azon’olona notakiana, endrika hilazana tsy fahafahana miala amin’ny fahapotehana raha tsy amin’ny famindra-fo. Raha tsy afaka mamindra fo amin’ny hafa, dia iharan’ny fitsarana mafy miampata amin’ny tenany ilay olona. Mampitodika amin’ny fihoaram-pefy sy fivalozana amin’ny famelan-keloka ho fototry ny fiombonam-pianakaviana sy ny fitsarana farany ny tantaran’ny Evanjely.

Fiheverana

Fandinihana mampitambatra ny vakiteny rehetra

Ny vakiteny anio dia mifamatotra amin’ny loharanon’ady sy fifaneraserana amin’ny andraikitry ny famelan-keloka eo amin’ny olombelona sy ny sehatry ny andriamanitra. Tamin’ny andalana Eklesiastika, voalaza mivantana ny tahotra sy vokatratsy entin’ny fihazonana lolom-po sy fitahiry fahatezerana, rafitra manapotika fifampitokisana ara-tsosialy sy ara-panahy. Ny Salamo kosa mampihevitra amin’ny fanavaozana amin’ny hatsaram-pon’Andriamanitra sy ny faharetany, mampamolavola fomba iray iombonana amin’ny fanavotana sy famela-heloka. Ao amin’ny taratasy ataon’i Paoly dia miseho ny fifikirana sy fanekena lamina iraisana, izay manilika ny fahalehibeazana na fahatokisan-tena irery amin’ny fiainana sy fahafatesana.

Ny Evanjely no mamarana amin’ny fanantonana lalina, mampitodika amin’ny faharesen-dahatra fa tsy maintsy mihoatra ny fetran’olombelona amin’ny famelana heloka. Fifandraisan-trosa, fifindram-po isan-tokony, sy fitakiana fitsarana no mipetraka anatiny, ka miteraka fepetra mazava ho an’ny fiainana iombonana sy ny ho avin’ny fiarahamonina.

Ny fomba ifamatoran’ireo vakiteny dia amin’ny alalan’ny fiovam-po sy fitondrana andraikitra amin’ny fitohizan’ny famindram-po sy famelana—eo amin’ny sehatra manokana, paroasy, ary voambolana ara-tantara. Manana lanjany maharitra ankehitriny izany, satria mbola misedra rafitra manirery, tsy mahatanty hadisoana sy fitsaratsaram-poana ny fiarahamonina. Ny firaisan’ity andian-teny ity dia mihamafy amin’ny alalan’ny fivoaran’ny hatsaram-po sy famelana ho endrika manam-pahefana sy fehezin’ny fahatsiarovan-tena ara-tantara.

Hanohy hiresaka ao amin'ny ChatGPT

Mampisokatra resaka vaovao miaraka amin'ireto lahatsoratra ireto.

Hafindra any amin'ny ChatGPT ny lahatsoratra amin'ny alalan'ny rohy. Aza mizara angon-drakitra manokana tsy tianao hozaraina.