Πέμπτη, 25ης Εβδομ. Κοινής Περιόδου του Έτους

Πρώτη ανάγνωση

Βιβλίο του Εκκλησιαστή 1,2-11.

Όλα είναι μάταια στο έπακρο, λέει ο Εκκλησιαστής, όλα είναι μάταια. Τα πάντα είναι μονάχα ματαιότητα.
Τι ωφελείται ο άνθρωπος απ' όλο του το μόχθο και τη σκληρή του τη δουλειά πάνω στη γη;
Η μια γενιά περνάει και άλλη έρχεται, και μόνο η γη πάντοτε μένει η ίδια.
Ο ήλιος προβάλλει στην ανατολή και χάνεται στη δύση· τρέχει να βρεθεί στον τόπο του, για να ξαναφανεί.
Ο άνεμος φυσάει προς το νότο, προς το βορρά γυρίζει, πηγαίνει και ξαναγυρνάει κι αρχίζει πάλι απ' την αρχή.
Οι ποταμοί όλοι χύνονται στη θάλασσα, μα η θάλασσα ποτέ της δε γεμίζει· ξαναγυρίζουν τα νερά προς τις πηγές των ποταμών, για να κυλήσουν πάλι.
Πόσο είν' όλα αυτά ανιαρά! Αλλάζουν τόσο γρήγορα που κανένας δεν μπορεί να τα παρακολουθήσει και πολύ περισσότερο με λόγια να τα περιγράψει. Το μάτι δεν θα δει ποτέ αρκετά για να χορτάσει ούτε το αυτί ποτέ θ' ακούσει αρκετά.
Αυτό που υπήρξε, αυτό και θα υπάρχει· κι αυτό που έγινε, το ίδιο θα επαναληφθεί. Τίποτα δεν είν' καινούριο εδώ στη γη.
Αν πει κανείς για κάποιο πράγμα, «να και κάτι καινούριο», θα κάνει λάθος. Στην πραγματικότητα αυτό υπήρχε πολύ πριν από μας.
Αλλά κανένας δε θυμάται όσα έχουν γίνει από παλιά, κι αυτά που πρόκειται να γίνουν, κανένας δε θα τα θυμάται απ' όσους μέλλουν να ζήσουν ύστερα απ' αυτά.

Ψαλμός

Ψαλμός 90(89),3-4.5-6.12-13.14.17.

Επαναφέρεις τον άνθρωπο στο χώμα, * 
λέγοντας: «Επιστρέψτε, τέκνα του ανθρώπου».
Επειδή χίλια χρόνια στα μάτια σου †
είναι σαν την ημέρα τη χθεσινή που πέρασε, *
και σαν βάρδια σκοπιάς τη νύχτα .

Τους διαλύεις όπως ένα όνειρο, *
όπως το χορτάρι που το πρωί φυτρώνει,
το πρωί ανθίζει και αυξάνει, *
το βράδυ γέρνει και ξεραίνεται.

Δίδαξέ μας πως είναι μετρημένες οι μέρες μας, *
και στη σοφία της καρδιάς θα φτάσουμε.
Επίστρεψε, Κύριε! Ως πότε; *
Και συμπονετικός να είσαι με τους δούλους σου.

Πλημμύρισέ μας το πρωί με το έλεός σου, †
και θ’ αγαλλιάσουμε και θα χαρούμε *
όλες τις ημέρες της ζωής μας.

Κι ας είναι πάνω μας η λάμψη του Κυρίου και Θεού μας, †
στερέωσε για μας τα έργα των χεριών μας, *
το έργο των χεριών μας στερέωσε.

Ευαγγέλιο

Κατά Λουκά Αγιο Ευαγγέλιο 9,7-9.

Ο Ηρώδης ο τετράρχης άκουσε όλα όσα γίνονταν από τον Ιησού και απορούσε, γιατί άλλοι έλεγαν ότι ο Ιωάννης αναστήθηκε από τους νεκρούς,
άλλοι ότι εμφανίστηκε ο Ηλίας κι άλλοι ότι αναστήθηκε κάποιος από τους αρχαίους προφήτες.
Ο Ηρώδης όμως έλεγε: «Εγώ τον Ιωάννη τον αποκεφάλισα· ποιος είναι πάλι αυτός για τον οποίο ακούω τέτοια πράγματα;» Και ζητούσε να τον δει.