Σάββατο, 25ης Εβδομ. Κοινής Περιόδου του Έτους

Πρώτη ανάγνωση

Βιβλίο του Εκκλησιαστή 11,9-10.12,1-8.

Απόλαυσε νέε μου, τα νιάτα σου! Η καρδιά σου ας χαίρεται όλες της νιότης σου τις μέρες. Μπορείς να αποκτήσεις ό,τι επιθυμεί η ψυχή σου και τα μάτια σου· αλλά να ξέρεις ότι για όλα αυτά ο Θεός θα σε κρίνει.
Διώξε τη λύπη απ' την καρδιά σου, τον πόνο από το σώμα σου, γιατί τα νιάτα και τα μαύρα τα μαλλιά δεν διαρκούν πολύ.
Θυμήσου το δημιουργό σου στης νιότης σου τις μέρες, πριν έρθουνε οι μέρες οι κακές και φτάσουνε τα χρόνια εκείνα που δε θα μπορείς να τ' απολαύσεις.
Τότε θα σκοτεινιάσει ο ήλιος και το φως, το φεγγάρι και τ' αστέρια, και όλο θα 'ρχονται καινούρια σύννεφα ύστερα απ' τη βροχή.
Τότε τα χέρια σου που σε προστάτευαν θα τρέμουν, τα πόδια σου που σε κρατούσαν θα κλονίζονται, τα δόντια σου που αλέθανε θα λιγοστέψουν και θα θαμπώσουνε τα μάτια σου που έβλεπαν.
Θ' αρχίσουνε τ' αυτιά σου να μην ακούν, θα εξασθενήσει η φωνή σου και θα τρέμει, θα σε ξυπνάει και του πουλιού το λάλημα ακόμη.
Τότε του δρόμου η ανηφοριά θα σε τρομάζει και θα λιγοψυχάς στο κάθε βήμα σου. Έξω θ' αλλάζουν οι εποχές του χρόνου: θ' ανθίζει η αμυγδαλιά και θα παχαίνει η ακρίδα, θα ωριμάζει η κάπαρη κι εσύ θα προχωρείς προς τη στερνή σου κατοικία· βγήκαν στο δρόμο κιόλας οι μοιρολογίστρες!
Θυμήσου, λοιπόν, το δημιουργό σου, πριν της ζωής σου σπάσει η ασημένια αλυσίδα και το χρυσό λυχνάρι συντριφθεί· πριν τσακιστεί η στάμνα στην πηγή και σπάσει το μαγγάνι στο πηγάδι.
Τότε το σώμα πίσω θα γυρίσει στο χώμα, που από κείνο πλάστηκε, και η πνοή της ζωής θα επιστρέψει στο Θεό που την έδωσε.
Όλα είναι μάταια στο έπακρο, λέει ο Εκκλησιαστής, όλα είναι μάταια. Τα πάντα είναι μονάχα ματαιότητα.

Ψαλμός

Ψαλμός 90(89),3-4.5-6.12-13.14.17.

Επαναφέρεις τον άνθρωπο στο χώμα, * 
λέγοντας: «Επιστρέψτε, τέκνα του ανθρώπου».
Επειδή χίλια χρόνια στα μάτια σου †
είναι σαν την ημέρα τη χθεσινή που πέρασε, *
και σαν βάρδια σκοπιάς τη νύχτα .

Τους διαλύεις όπως ένα όνειρο, *
όπως το χορτάρι που το πρωί φυτρώνει,
το πρωί ανθίζει και αυξάνει, *
το βράδυ γέρνει και ξεραίνεται.

Δίδαξέ μας πως είναι μετρημένες οι μέρες μας, *
και στη σοφία της καρδιάς θα φτάσουμε.
Επίστρεψε, Κύριε! Ως πότε; *
Και συμπονετικός να είσαι με τους δούλους σου.

Πλημμύρισέ μας το πρωί με το έλεός σου, †
και θ’ αγαλλιάσουμε και θα χαρούμε *
όλες τις ημέρες της ζωής μας.

Κι ας είναι πάνω μας η λάμψη του Κυρίου και Θεού μας, †
στερέωσε για μας τα έργα των χεριών μας, *
το έργο των χεριών μας στερέωσε.

Ευαγγέλιο

Κατά Λουκά Αγιο Ευαγγέλιο 9,44b-45.

«Ακούστε καλά τα λόγια αυτά: Ο Υιός του Ανθρώπου θα παραδοθεί σε χέρια ανθρώπων».
Εκείνοι όμως δεν τα καταλάβαιναν αυτά τα λόγια. Το νόημά τους ήταν κρυμμένο για να μην το καταλάβουν, και φοβούνταν να τον ρωτήσουν ποια σημασία είχαν τα λόγια του.