Πέμπτη, 26ης Εβδομ. Κοινής Περιόδου του Έτους

Πρώτη ανάγνωση

Βιβλίο του Ιώβ 19,21-27.

Αχ, λυπηθείτε, λυπηθείτε με, εσείς φίλοι μου! Το χέρι του Θεού μ' έχει χτυπήσει.
Γιατί μου φέρεστε κι εσείς σκληρά όπως ο Θεός; Τάχα δε μ' έχετε αρκετά ως τώρα τυραννήσει;
Αχ, ας γινόταν να γραφτούν τα λόγια μου και σε βιβλίο να καταχωριστούνε!
Ή σ' ένα βράχο με κοπίδι να χαραχτούν και με χυτό μολύβι να γεμίσουνε τα γράμματα ώστε να μείνουν ανεξίτηλα για πάντα.
Μα όχι! Ξέρω πως ζει ο Θεός, ο υπερασπιστής μου, και πως θα πει τον τελευταίο λόγο εδώ στη γη.
Τώρα που 'χει κουρελιαστεί το δέρμα μου και σάρκα δεν υπάρχει πια πάνω στα κόκαλά μου, τώρα θέλω να δω το Θεό.
Τώρα, και με τα ίδια μου τα μάτια θέλω να τον δω, αυτόν τον ίδιο κι όχι άλλον, ξένο. Τα σωθικά μου λιώνουν, μ' ετούτη τη λαχτάρα.

Ψαλμός

Ψαλμός 27(26),7-8a.8b-9abc.13-14.

Εισάκουσε, Κύριε, τη φωνή μου καθώς σου κραυγάζω: *
ελέησέ με και εισάκουσέ με!
Η καρδιά μου θυμήθηκε πως είπες: †
«Αναζητήστε το πρόσωπό μου!». *

Μην αποστρέψεις το πρόσωπό σου από μένα, *
μην απωθήσεις με οργή τον δούλο σου
Εσύ είσαι βοηθός μου, μη με παραπετάξεις, *
ούτε να μ’ εγκαταλείψεις, Θεέ της σωτηρίας μου.

Πιστεύω πως θα δω την ωραιότητα του Κυρίου *
στη χώρα των ζώντων.
Πρόσμενε τον Κύριο, να είσαι θαρραλέος, * 
και η καρδιά σου θα κραταιωθεί, κι έλπιζε στον Κύριο.

Ευαγγέλιο

Κατά Λουκά Αγιο Ευαγγέλιο 10,1-12.

Ύστερα απ' αυτό, ο Κύριος διάλεξε και άλλους εβδομήντα μαθητές, που τους έστειλε δύο δύο πριν απ' αυτόν, σε κάθε πόλη και τόπο που έμελλε να επισκεφθεί.
«Ο θερισμός είναι πολύς», τους έλεγε, «οι εργάτες όμως λίγοι· παρακαλέστε,λοιπόν, τον κύριο του θερισμού να στείλει εργάτες για το θερισμό του.
Πηγαίνετε· σας στέλνω σαν πρόβατα ανάμεσα σε λύκους.
Μην παίρνετε μαζί σας χρήματα ούτε σακίδιο ούτε υποδήματα, και μη χάνετε την ώρα σας για να χαιρετήσετε κάποιον στο δρόμο σας.
Σε όποιο σπίτι μπείτε, πρώτα να λέτε “ειρήνη σε τούτο το σπίτι!”
Αν εκεί μένει κάποιος ειρηνικός άνθρωπος, η ευχή σας θα πιάσει τόπο, αλλιώς θα γυρίσει πίσω σ' εσάς.
Να μένετε στο ίδιο σπίτι τρώγοντας και πίνοντας ό,τι σας προσφέρουν, γιατί στον εργάτη πρέπει να δοθεί ο μισθός που του αξίζει· μην αλλάζετε κατοικία.
Όταν πάλι μπαίνετε σε κάποια πόλη και σας υποδέχονται, τρώτε ό,τι σας προσφέρουν.
Να θεραπεύετε τους αρρώστους εκείνης της πόλης και να τους λέτε: “έφτασε σ' εσάς η βασιλεία του Θεού”.
Σ' όποια πόλη μπαίνετε και δε σας δέχονται, βγείτε στους δρόμους και πείτε:
“ακόμη και τη σκόνη της πόλης σας, που κάθισε στα πόδια μας, την τινάζουμε πάνω σας. Ένα όμως να ξέρετε: έφτασε σ' εσάς η βασιλεία του Θεού”.
Σας βεβαιώνω πως την ημέρα της κρίσεως ο Θεός θα δείξει μεγαλύτερη επιείκεια στα Σόδομα παρά στην πόλη εκείνη».