Σάββατο, 27ης Εβδομ. Κοινής Περιόδου του Έτους

Πρώτη ανάγνωση

Βιβλίο του Ιώβ 42,1-3.5-6.12-17.

Τότε αποκρίθηκε ο Ιώβ στον Κύριο:
«Ξέρω πως τίποτα για σε δεν είν' αδύνατο κι όλα όσα στοχάζεσαι μπορείς και να τα πράξεις.
Ρωτάς ποιος είμαι που τολμώ ν' αμφισβητώ τα σχέδιά σου, καθώς για πράγματα μιλώ που δεν καταλαβαίνω. Αλήθεια, μίλησα για πράγματα που δεν τα καταλάβαινα, πολύ μεγάλα, θαυμαστά κι ασύλληπτα για μένα.
Τότε σε γνώριζα μονάχα απ' όσα είχα για σένα ακουστά· μα τώρα με τα μάτια μου σε είδα.
Γι' αυτό, ανακαλώ τα όσα είπα και ντρέπομαι γι' αυτά. Μέσα στο χώμα και στη στάχτη ταπεινώνομαι».
Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Κύριος ευλόγησε τον Ιώβ περισσότερο από πριν. Έτσι ο Ιώβ απέκτησε δεκατέσσερις χιλιάδες πρόβατα και έξι χιλιάδες καμήλες, χίλια ζευγάρια βόδια καί χίλια γαϊδούρια.
Απέκτησε ακόμα εφτά γιους και τρεις θυγατέρες.
Την πρώτη την ονόμασε Ιεμιμά (Περιστέρα), τη δεύτερη Κεσία (Κανελλολούλουδο) και την τρίτη Κέρεν-Αππούχ (Θήκη Καλλυντικών).
Σε κανένα μέρος της γης δεν υπήρχαν τόσο ωραίες γυναίκες, σαν τις κόρες του Ιώβ. Ο πατέρας τους τους έδωσε κληρονομικό μερίδιο όπως και στους αδερφούς τους.
Μετά απ' αυτά τα γεγονότα ο Ιώβ έζησε εκατόν σαράντα χρόνια, και είδε τα παιδιά του και τα παιδιά των παιδιών του, τέσσερις γενιές.
Πέθανε μακροήμερος σε βαθιά γεράματα.

Ψαλμός

Ψαλμός 119(118),66.71.75.91.125.130.

Την απλότητα, την παιδεία και τη γνώση δίδαξέ μου,*
διότι πίστεψα στις εντολές σου.
Ήταν καλό για μένα που ταπεινώθηκα,*
ώστε να μάθω τα προστάγματά σου.

Γνώρισα, Κύριε, πως δίκαιες είναι οι κρίσεις σου*
και δίκαια με ταπείνωσες.
Όπως εσύ θέλησες υπάρχουν μέχρι σήμερα,*
επειδή τα πάντα είναι στην υπηρεσία σου.

Δούλος σου είμαι εγώ, συνέτισέ με,*
ώστε να κατανοήσω τα διδάγματά σου.
Η αποκάλυψη των λόγων σου φωτίζει*
και τους απλούς συνετίζει.

Ευαγγέλιο

Κατά Λουκά Αγιο Ευαγγέλιο 10,17-24.

Όταν γύρισαν πίσω οι εβδομήντα μαθητές, έλεγαν γεμάτοι χαρά: «Κύριε, ακόμη και τα δαιμόνια μας υπακούνε όταν τα προστάζουμε στο όνομά σου».
Κι ο Ιησούς τους είπε: «Εγώ έχω δει το σατανά να πέφτει από τον ουρανό σαν αστραπή.
Σας δίνω εξουσία να πατάτε πάνω σε φίδια και σκορπιούς, και να κυριαρχείτε πάνω σ' όλη τη δύναμη του εχθρού· τίποτε δε θα σας βλάψει.
Μη χαίρεστε όμως γιατί σας υπακούνε τα δαιμονικά πνεύματα· μάλλον να χαίρεστε που τα ονόματά σας έχουν γραφτεί στον ουρανό».
Εκείνη τη στιγμή ο Ιησούς ένιωσε μέσα του αγαλλίαση, και είπε: «Σ' ευχαριστώ Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, γιατί αυτά που απέκρυψες από τους σοφούς και τους συνετούς τα φανέρωσες στους ταπεινούς. Ναι, Πατέρα μου, αυτό έγινε γιατί έτσι το θέλησες».
Ύστερα στράφηκε στους μαθητές και είπε: «Όλα μού έχουν παραδοθεί απ' τον Πατέρα μου. Κανένας δεν ξέρει ποιος είναι ο Υιός παρά μόνον ο Πατέρας· ούτε ποιος είναι ο Πατέρας παρά μόνον ο Υιός, κι εκείνος στον οποίο θέλει ο Υιός να το φανερώσει».
Και γυρίζοντας στους μαθητές του τους είπε ιδιαιτέρως: «Μακάριοι είναι εκείνοι που βλέπουν όσα βλέπετε εσείς!
Σας βεβαιώνω πως πολλοί προφήτες και βασιλιάδες θέλησαν να δουν αυτά που βλέπετε εσείς, μα δεν τα είδαν· ν' ακούσουν όσα ακούτε εσείς, μα δεν τα άκουσαν».