Talata Faharaika ambin'ny folo tsotra Mandavan-taona

Vakiteny voalohany

Boky Voalohan'ny Mpanjaka 21,17-29.

Fa tonga tamin'i Elia Tesbita kosa ny tenin'ny Tompo nanao hoe:
Mitsangàna hianao, ka midìna hihaona amin'i Akaba mpanjakan'Israely, manjaka ao Samaria. Ao an-tanim-boalobok'i Nabota ao izy izao, fa midìna nankany haka izany ho azy.
Ka mitenena aminy hoe: Izao no lazain'ny Tompo: Moa tsy namono va hianao sy naka lovan'olona koa? Dia hiteny aminy hianao hoe: Izao no lazain'ny Tompo: Eo amin'ny toerana nilelafan'ny alika ny ran'i Nabota ihany no hilelafan'ny alika ny ran'ny tenanao koa.
Ary hoy Akaba tamin'i Elia: Azonao va aho, ry ilay fahavaloko? Ka hoy ny navaliny: Azoko hianao, satria nivaro-tena hanao izay ratsy eo imason'ny Tompo hianao.
Indro aho hahatonga loza aminao: hataoko mafafa hianao, haringako ny lehilahy rehetra an'i Akaba na ny andevo, na ny olona afaka, amin'Israely,
ka dia hampanahafiko ny tranon'i Jeroboama zanak'i Nabata sy ny tranon'i Ahiasa, ny tranonao, satria nihaika ahy hitezitra hianao, sady nampanota an'Israely.
Jezabela koa, nasian'ny Tompo teny hoe: Hohanin'ny alika eny akaikin'ny hadin'i Jezrahela Jezabela.
Izay an'ny tranon'i Akaba ka maty an-tanàna dia hohanin'ny alika, ary ny maty an-tsaha kosa, hohanin'ny voromanidina.
Fa tena tsy nisy nivaro-tena toa an'i Akaba hanao izay ratsy eo imason'ny Tompo, satria Jezabela vadiny no namporisika azy.
Nanao toe-pitondran-tena vetaveta indrindra izy tamin'ny nandehanany amin'ny sampy, araka ny fomba rehetra fanaon'ny Amoreana, izay noroahin'ny Tompo teo anoloan'ny zanak'Israely.
Kanjo nony nandre ny tenin'i Elia Akaba dia norovitiny ny fitafiany, lasaka no natafiny ny tenany, nifady hanina izy, nentiny nandry ny lasaka, ary nitsilasilasy fandeha izy.
Ka dia tonga tamin'i Elia Tesbita ny tenin'ny Tompo nanao hoe:
Efa hitanao va ny nanetren'i Akaba ny tenany teo anatrehako? Ka noho izy nanetry tena teo anatrehako, dia tsy hahatonga loza amin'ny androny kosa aho fa amin'ny andron-janany vao hahatonga loza amin'ny tranony aho.

Salamo

Salamo 51(50),3-4.5-6a.11.16.

Andriamanitra ô, mamindrà fo amiko, araka ny fiantranao; 
vonoy ny hadisoako, araka ny haben'ny famindram-ponao.
Sasao tanteraka aho amin'ny heloko, 
ary diovy aho amin'ny fahotako.

Fa mihaiky ny hadisoako aho, 
ary eo anatrehako mandrakariva ny fahotako.
Taminao irery ihany no nanotako;
Afeno ny tavanao ny fahotako, ary vonoy avokoa ny heloko.

Andriamanitra ô, ry Andriamanitry ny famonjena ahy, 
afaho amin'ny ra nalatsaka aho, dia hidera ny fahamarinanao ny vavako.

Evanjely

Evanjely Masin'i Jesoa Kristy nosoratan'i Md. Matio 5,43-48.

Efa renareo fa voalaza hoe: Ho tia ny namanao hianao ary hankahala ny fahavalonao.
Fa izaho kosa milaza aminareo: Tiavo ny fahavalonareo, manaova soa amin'izay mankahala anareo, ary mivavaha ho an'izay manenjika sy manendrikendrika anareo;
mba ho zanaky ny Rainareo izay any an-danitra hianareo, dia Ilay mampiposaka ny masoandrony amin'ny tsara fanahy sy ny ratsy fanahy, ary mandatsaka ny ranonorana amin'ny marina sy ny tsy marina.
Fa raha izay tia anareo ihany no tianareo, inona no valisoa ho azonareo? Moa va na dia ny poblikàna aza tsy manao izany koa?
Ary raha ny rahalahinareo ihany no arahabainareo, inona no mihoatra amin'ny ataonareo? Moa na dia ny jentily aza tsy mba manao izany ihany koa?
Koa aoka ho lavorary hianareo tahaka ny fahalavorarian'ny Rainareo izay any an-danitra.