Alakamisy Faharoa ambin'ny folo tsotra Mandavan-taona

Daty

Vakiteny voalohany

Boky Faharoan'ny Mpanjaka 24,8-17.

Valo ambin'ny folo taona Joasina fony vao nanjaka, ary telo volana no nanjakany tao Jerosalema. Ny anaran-dreniny dia Nohesta zanak'i Elnatana avy ao Jerosalema.
Nanao izay ratsy eo imason'ny Tompo araka izay rehetra nataon-drainy izy.
Niakatra hamely an'i Jerosalema ny mpanompon'i Nabokodonosora mpanjakan'i Babilona tamin'izany, ka natao fahirano ny tanàna.
Ary mbola nanao fahirano azy ny mpanompony no tonga teo anoloan'ny tanàna koa Nabokodonosora mpanjakan'i Babilona.
Tamin'izany dia nivoaka nankao amin'ny mpanjakan'i Babilona Joasina, mpanjakan'i Jodà, mbamin'ny reniny, ny mpanompony, ny manam-boninahiny sy ny eonokany, dia nataon'ny mpanjakan'i Babilona sambo-belona izy, tamin'ny taona fahavalo nanjakany.
Nogoahina tao avokoa ny rakitra rehetra tao an-tranon'ny Tompo sy ny rakitra tao an-tranon'ny mpanjaka, ary novakina daholo ny fanaka volamena nataon'i Salomona, mpanjakan'Israely, tao an-tranon'ny Tompo, araka izay efa voalazan'ny Tompo rahateo.
Nentina ho babo avokoa Jerosalema manontolo, ny mpifehy rehetra sy ny lehilahy mahery rehetra, dia olon-tsambo-belona iray alina, mbamin'ny mpanao taozavatra rehetra sy ny mpanefy vy; ny olo-mahantra tao amin'ny tany ihany no sisa tafajanona.
Nentina ho any Babilona Joasina, nentiny ho babo avy any Jerosalema ho any Babilona ny renin'ny mpanjaka, ny vadin'ny mpanjaka rehetra, ny eonokany, ny olo-malaza amin'ny tany.
Fanampin'izany koa ny lehilahy mahery rehetra nisy fito arivo, mbamin'ny mpanao taozavatra sy mpanefy vy arivo lahy, samy lehilahy mahery sy mahay miady, dia nentin'ny mpanjakan'i Babilona ho babo any Babilona daholo.
Ary ny natsangan'ny mpanjakan'i Babilona ho mpanjaka hisolo an'i Joasina, dia Mataniasa rahalahin-drainy, ka novany hoe Sedesiasa ny anarany.

Fanadihadiana ara-tantara Vakiteny voalohany

Ao anatin’ity ampahan-tsoratra ity dia aseho mazava fa rava sy mafy orina amin’ny fahaverezan’ny firenena sy ny fitondrana ny tantara. Joasina, mpanjaka mbola tanora, no nitantana an’i Jodà tamin’ny fotoanan’ny fanafihan’ny Babylôniana. Tsy nahasakana ny fanafihana na tsy fahaiza-mitantana, fa lazain’ny soratra ho fahadisoan-toetra sy fialana tamin’ny lalàn’Andriamanitra no fototry ny loza. Ny fahirano sy fandravana, fahasimbana sy fahababoana niseho kokoa amin’ny fandroahana an’izay rehetra manan-kery sy manampahaizana, anisan’izany ny mpanefy vy sy ny mpanao asa-tanana, dia maneho fikomiana ara-tsosialy sy fatiantoka amin’ny lafiny ara-kolontsaina sy ara-pivavahana.

I Babilôna, mpanjaka vahiny, dia latsaka an-tanan-kavandra ny tanànan’i Jerosalema, norobainy sy nodoran’ny miaramilany ny tempoly, izay sady foiben’ny fanompoam-pivavahana no marika ara-pirenen’ny vahoaka. Ny fakana sy fitondrana an-keriny ny harena sy ny manam-pahaizana dia nanilika ny fanoheran’ny vahoaka hafa, niteraka fahadisoam-panantenana lalina.

Ny fanesorana an’i Joasina sy ny fametrahana mpanjaka vaovao ambany fifehezan’i Babylôna dia mampiseho dinamika fitondrana an-terisetra sy fahaverezan’ny fahaleovan-tena tanteraka.

Salamo

Salamo 79(78),1-2.3-5.8.9.

Salamon'i Asafa. Ry Andriamanitra ô, ibosesehan'ny firenena ny lovanao, ka ny tempolinao masina nolotoiny; Jerosalema nataony ho korontam-bato;
Ny fatin'ny mpanomponao, natolony hohanin'ny voromanidina, ary ny nofon'ny mpino anao ho an'ny bibin'ny tany.
Nataony nandriaka, hoatra ny rano, ny rany, manodidina an'i Jerosalema, sady tsy nisy olona handevina azy ireo akory!
Tonga fandatsan'ny mpifanakaiky aminay izahay, sady fihomehy amam-paneson'ny manodidina anay.

Mandra-pahoviana, ry Iaveh, no hisafoaka hanontolo fo hianao, sy hirehetan'ny hatezeranao hoatra ny afo?
Aza dia tsarovana aminay ny heloky ny razanay, ary aoka ho avy faingana hitsena anay ny fiantranao, fa mihoa-pampana ny fahorianay.
Vonjeo izahay, ry Andriamanitry ny famonjena anay, noho ny voninahitry ny anaranao, afaho izahay, ary avelao ny helokay, noho ny anaranao.

Fanadihadiana ara-tantara Salamo

Ny Salamo dia feon’ny vahoaka very hevitra sy torotoro noho ny fampidiran’ny fahavalo sy fandrobana ny tanin’Andriamanitra. Ny tempoly voaroba sy ny vatana mangatsiaka voatototry ny vorona sy biby, izany dia tsy fahoriana ara-nofo fotsiny fa faharavana ara-panahy sy fahavetavetana amin’ny saina. Ny fiononan’ny vahoaka dia tsy amin’ny fahaiza-manao na amin’ny tanjaka manokana fa amin’ny antso mafy amin’izay hitan’ny razany ho Andriamanitra mpamonjy.

Amin’ny fomba mitombina ara-tantara, voalaza eto ny fahiran-tsaina sy ny fanesoan’ny firenena hafa amin’i Jodà, izay vaovao amin’ny vahoaka fahizay nanana fahatokisan-tena imasom-bahoaka sy fahatsapan-tena ho voatahiry manokana. Ny litera sy fibebahana manoloana ny faharavana sy ny fanenjehana dia miteraka andry iraisana iantsoana vonjy, entin’ny feo ifampizaràna amin’ny fivavahana iraisana.

Amin’ity salamo ity, ny fahadisoam-panantenana sy fahorian’ny vahoaka dia mitarika hetsika ifanakalozan-toky amin’Andriamanitra, mitaky famonjena sy famelan-keloka.

Evanjely

Evanjely Masin'i Jesoa Kristy nosoratan'i Md. Matio 7,21-29.

Tsy izay rehetra manao amiko hoe: Tompo, Tompo, no hiditra amin'ny fanjakan'ny lanitra; fa izay manao ny sitra-pon'ny Raiko izay any an-danitra, izy ihany no hiditra amin'ny fanjakan'ny lanitra.
Amin'izany andro izany, maro no hanao amiko hoe: Tompo, Tompo, moa tsy naminany tamin'ny anaranao va izahay, ary moa tsy nandroaka demony tamin'ny anaranao va izahay, moa tsy efa nanao fahagagana tamin'ny anaranao va izahay?
Ary amin'izany dia holazaiko miharihary aminy hoe: Tsy fantatro akory hianareo na oviana na oviana; mialà amiko hianareo mpanao ratsy.
Koa amin'izany, na zovy na zovy mandre izao teniko izao ka mitandrina azy, dia hoharina amin'ny lehilahy hendry izay nanorina ny tranony teo ambonin'ny vatolampy;
ary latsaka ny ranonorana ka tondraka ny ony, ary nifofofofo ny rivotra namely izany trano izany, nefa tsy nianjera izy, fa niorina teo ambonin'ny vatolampy.
Ary na zovy na zovy mandre izao teniko izao, ka tsy mitandrina azy, dia hanahaka ny lehilahy adala nanorina ny tranony teo ambonin'ny fasika;
ary latsaka ny ranonorana ka tondraka ny ony, ary nifofofofo ny rivotra namely izany trano izany, dia nianjera izy ka loza ny faharavany.
Ary nony efa vitan'i Jesoa izany teny izany, dia gaga ny vahoaka tamin'ny fampianarany,
satria nampianatra toy ny manana fahefana izy, fa tsy mba tahaka ny mpanora-dalàna teo aminy sy ny Farisiana.

Fanadihadiana ara-tantara Evanjely

Tantara tena mampiasa ohatra mivantana amin’ny fiainana andavanandro ny Evanjely eto. Ao amin’ny sehatra ara-javakanto sy ara-pivavahana jiosy tamin’ny taonjato voalohany, Jesoa dia manitsy amin’ny fomba voafaritra tsara — tsy ampy ny fiteny na anarana manara-drafitra hoe “Tompo, Tompo”; ilaina ny asa sy fanatanterahana marina ny fitsipiky ny Ray. The tokonan-teny miverimberina sy ny filazana amin’ny andro farany dia manery ny mpihaino handinika izay laharam-pahamehana amin’ny finoana sy fihetsika ataony, manatrika amin’ny fifanoherana amin’ireo hoe maminany sy manao fahagagana amin’ny anaran’ny Tompo nefa heverina ho tsy fantatra akory.

Ny ohatra momba ny trano eo ambony vatolampy sy trano eo ambony fasika dia maneho ny faharetan’ny fototra sy ny vokatry ny safidy tsy ampy fandalinana. Ny trano amin’ny vatolampy dia mijoro rehefa zava-tsarotra, manoloana rivo-doza, ranonorana, sy tondraka mitsirika fa manome antony hifikirana amin’ny fahamarinana izany. Raha ny trano amin’ny fasika kosa, dia miseho ho tafavoaka amin’ny tany ivelany ihany fa mora mijery faharavana amin’ny toe-javatra mafy.

Ny fototry ny hafatra dia fifampitohizan’ny tenin’i Jesoa sy ny fitakiana fihetsika mivaingana, manavaka tsara amin’ny fomba fitaizan’ireo mpanora-dalàna sy Farisiana fahizay.

Fiheverana

Firindrana amin’ny fahaverezana, fitakiana, sy safidy mamolavola fiaraha-monina

Ny fifandrafian-danja eo amin’ireo vakiteny dia hita amin’ny fiovan’ny mekanisma ara-tsosialy sy ara-pinoana amin’ny dingana samihafa amin’ny tantara: fahaverezana amin’ny zavatra iankinana, fikorontanana ara-piarahamonina, sy fitakiana fandraisana andraikitra manokana. Eo amin’ny bokin’ny mpanjaka (LECTIO1), ny fahasimbana sy ny fahababoana dia avy amin’ny fanoherana mitsangana, izay niafara tamin’ny fahaverezan’ny fahaleovan-tenan’ny firenena sy ny toerana masina. Miavaka amin’izany ny Salamo (PSALMUS), izay mitaratra fidiran’ny fahoriana amin’ny fiainam-piangonana: atao ho fitarainana sy antso amin’ny Andriamanitra tsy miankina amin’ny hery ara-tafika na ara-bola fa amin’ny fanekena fahafoizan-tena sy fivalozana amin’ny olana.

Ao amin’ny Evanjely kosa (EVANGELIUM), manampy topy maso hafa amin’ny mekanisma ara-tsaina sy ara-pihavanana izany: tsy safidy an-tserasera ara-pivavahana, tsy fankatoavana tsotra fotsiny amin’ny fombafomba sy anarana, fa fitakiana fahendrena sy fahavitrihana amin’ny asa sy fihetsika. Manana haavo ara-tsaina sy ara-pivavahana, manafintohina amin’ny fitsarana manavaka an’ireo milaza sy manao anaran’ny Tompo fotsiny, fa tsy mametraka fototra mivaingana amin’ny fiainana.

Amin’ity firindrana ity dia ahitana fitambaran-kevitra: fanonganana mitarika fikorontanana, faniriana hitodika amin’ny Andriamanitra, ary fitadidiana fa zava-dehibe ny safidy miorina amin’ny asa atokana ho amin’ny fahamarinana. Ny firaisan-danja amin’ny tantara, vavaka, sy fitakiana asan’ny tena dia miha-mavitrika eo anatrehan’ny fahoriana sy ny loza, maneho rafitra mamerina na mitady fanarenana amin’ny maha-olona.

Hanohy hiresaka ao amin'ny ChatGPT

Mampisokatra resaka vaovao miaraka amin'ireto lahatsoratra ireto.

Hafindra any amin'ny ChatGPT ny lahatsoratra amin'ny alalan'ny rohy. Aza mizara angon-drakitra manokana tsy tianao hozaraina.