Vakiteny voalohany

Bokin'i Daniely 13,1-9.15-17.19-30.33-62.

Nisy lehilahy anankiray, atao hoe Joakima, nonina tao Babilona;
nanambady vehivavy anankiray, atao hoe Sozana, zanakavavin'i Helkiasa, sady tsara tarehy tokoa, no natahotra an'Andriamanitra,
satria olo-marina rainy aman-dreniny, ka nampianatra ireo zanany, araka ny lalàn'i Moizy.
Mpanankarem-be io Joakima io, ary nanana zaridaina teo akaikin'ny tranony izy, ary be ny Jody mankao aminy, satria izy no manan-kaja indrindra tamin'izy rehetra ireo.
Tamin'izay taona izay, dia notendrena ho mpitsara ny loholona roa lahy tamin'ny vahoaka; ireo no nitenenan'ny Mpampianatra nataony hoe: Ireo anti-dahy, izay mpitsara ka toa mitondra ny vahoaka, no nivoahan'ny faharatsiana avy ao Babilona.
Ao an-tranon'i Joakima no falehan'izy ireo, ary ny olona rehetra manan'ady dia manatona azy.
Tokony ho amin'ny misasak'andro, rahefa lasa ny vahoaka, Sozana kosa niditra tao anatin'ny zaridain'ny lahy ka nitsangatsangana tao.
Hitan'ireto anti-dahy roa lahy izy, niditra sy nitsangatsangana ao isan'andro, ka velom-panirian-dratsy azy mafy izy ireo:
nosimbany ny sainy ary naviliny tsy hahita ny lanitra ny masony sy tsy hahatsiaro izay fitsarana marin'Andriamanitra.
Eo am-pikendrena izay fotoana mety indrindra izy ireo indro Sozana niditra tao anaty zaridaina toy ny nataony omaly sy afakomaly, tsy narahan'ny olona hafa-tsy ankizivavy roa, fa te-handro tao anaty zaridaina izy, satria nafana ny andro.
Tsy nisy olona tao, hafa-tsy iretsy anti-dahy niery sy nikendry azy.
Dia hoy razazavavy tamin'ireo ankizivavy: Itondray diloilo manitra sy menaka fanosorana aho; ary hidio ny vavahadin'ny zaridaina fa handro aho.
Vao lasa ireo ankizivavy, dia nitsangana izy roa lahy, nidodododo nankeo amin'i Sozana, ka nanao taminy hoe:
Hitanao fa mihidy ny vavahadin'ny zaridaina, tsy misy mahita antsika, ary izahay mirehi-pitiavana anao; koe ekeo ny fanirianay, meteza mba ho anay.
Fa raha mandà kosa hianao dia hitsangan-ko vavolombelona miampanga anao izahay, hilaza fa nisy tovolahy anankiray nomba anao ka izany no namerenanao an'ireo ankizivavy.
Nisento Sozana ka nanao hoe: Latsaka an-katerena mafy aho avy hatraiza hatraiza: hanao izany moa aho, fahafatesana ho ahy izany; tsy hanao izany indray, tsy afa-mandositra ny tànanareo.
Aleoko anefa tsy nanao ratsy azon'ny tànanareo; toy izay hanota eo anatrehan'ny Tompo.
Dia niantso mafy izy; fa mba niantsoantso hamely azy koa, ireto anti-dahy;
sady nihazakazaka namoha ny vavahadin'ny zaridaina ny iray amin'izy ireo.
Vao nandre ny antsoantso avy any anaty saha ireo mpanompo tao an-trano, dia nidodododo niditra ny vavahady tao ivoho hizaha izay inona ao.
Nony nilazalaza ny toe-draharaha ireto anti-dahy dia menatra mafy ireto mpanompo, fa tsy mbola nisy nilaza zavatra toy izany, ny amin'i Sozana, na iza na iza.
Ny ampitson'iny, rahefa tafavory tao amin'i Joakima vadin'i Sozana ny vahoaka, dia tonga tao koa ireto anti-dahy roa lahy, efa feno hevi-dratsy hamelezana an-drazazavavy mba hahafaty azy.
Hoy izy ireo teo anatrehan'ny vahoaka: Ampanalao Sozana, zanak'i Helkiasa sy vadin'i Joakima. Dia naniraka haka azy niaraka tamin'izay ny olona.
Dia tonga razazavavy nomban'ny ray aman-dreniny sy ireo zanany lahy, ary ny havany rehetra.
Fa ny fianakaviany rehetra mbamin'izay nahalala azy kosa, nandatsa-dranomaso avokoa.
Dia nitsangana teo afovoan'ny vahoaka ireto anti-dahy roa lahy, nametra-tànana tamin'ny lohan-drazazavavy;
izy kosa, sady nitomany no niandrandra ny lanitra, satria natoky ny Tompo izy.
Ary hoy ireto anti-dahy: Raha nitsangatsangana tao anaty zaridaina izahay dia honjohonjonay ihany, indro izy niditra, narahin'ankizivavy roa; ka nasainy nohidiana ny vavahadin'ny zaridaina dia naveriny ireo ankizivavy roa ireo.
Ary nisy tovolahy anankiray efa namitsaka tao, nanatona azy, dia nanao ratsy taminy.
Tao anjoron'ny zaridaina izahay, fa rahefa nahita izany heloka izany dia niroatra nankeo amin'izy ireo, ka tratranay tamin'izany fahavetavetana izany izy.
Tsy azonay nosamborina ilay tovolahy, fa matanjaka noho izahay, ka novohany ny vavahady dia nitsoaka izy.
Razazavavy kosa, nony azonay, nanontanianay hoe: iza iny tovolahy iny, nefa tsy nety nilaza taminay izy. Izany no filazanay marina.
Nino izany ny be sy ny maro, satria anti-dahy ireo sady mpitsara ny vahoaka, ka dia noheloin'izy ireo ho faty razazavavy.
Tamin'izay Sozana niantso tamin'ny feo mahery nanao hoe: Ry Andriamanitra mandrakizay ô, hianao no mahalala ny miafina sy mahafantatra ny zavatra rehetra alohan'ny ahatongavany aza,
fantatrao fa lainga no niampangan'izy ireo ahy, ary indro aho fa maty, nefa izay noforoniny an-kasomparana hamelezana ahy, tsy misy nataoko akory.
Nohenoin'ny Tompo ny feony.
Ary raha ilay nitondra azy hovonoina iny ny olona, Andriamanitra kosa nanaitra ny fanahy masin'ny zazalahy anankiray, atao hoe Daniely.
Niantso tamin'ny feo avo io nanao hoe: Raha izaho dia afa-tsiny amin'ny ran'io vehivavy io.
Niherika nankany aminy avokoa ny vahoaka, sady nanao taminy hoe: Inona no hevitr'izany teny lazainao izany?
Dia nijoro tao afovoan'ny vahoaka Daniely, nilaza hoe: Hay va re adala toy izany hianareo, ry zanak'Israely, ka hampamono ny zanakavavin'Israely, nefa tsy mbola namototra na nikaroka izay marina hianareo?
Miverena ho any amin'ny trano fitsarana, fa lainga no niampangana azy io.
Dia niverina faingana ny vahoaka ary hoy ny loholona tamin'i Daniely: Avia, hiara-mipetraka aminay hianao, ary aposahy ny hevitra, fa efa nomen'Andriamanitra anao ny voninahitry ny fahanterana.
Ka hoy Daniely tamin'ny vahoaka: Saraho hifanalavitra izy roa lahy, fa hotsaraiko izy.
Nony tafasaraka izy ireo, nantsoin'i Daniely ny anankiray, dia hoy izy taminy: Ry olona nihantitra tamin'ny fanaovan-dratsy ô, indreo hifototra aminao ny fahotana nataonao izay ela izay;
hianao efa namoaka fitsarana tsy marina, nanameloka ny tsy manan-tsiny, ary nandefa ny meloka; nefa hoy ny Tompo hoe: Aza mampamono ny tsy manan-tsiny sy ny marina.
Ka raha nahita an-drazazavavy ary hianao, dia lazao hoe: teo ambany hazo inona no niresaka izy ireo? Hoy ny navaliny hoe: Teo ambany lentisika.
Dia hoy Daniely: Izany tokoa fa lainga lazainao izany hahafaty anao, fa vonon-kanataka anao hisasaka ny anjelin'Andriamanitra, izay efa nahazo teny tamin'Andriamanitra sahady.
Nony nampihataka an'io izy, nasainy hampidirina indray ilay anankiray, ka hoy izy taminy: Ry taranak'i Kanaana, fa tsy mba taranak'i Jodà ô, sodokan'ny hatsaran-tarehim-behivavy hianao; ary voasimban'ny filan-dratsy ny fonao.
Izany no nataonareo tamin'ny zanakavavin'Israely; ary izy ireo, noho ny tahony anareo, dia niresaka taminareo; fa ity zanakavavin'i Jodà kosa tsy mba nety nandefitra izay faharatsianareo akory.
Koa mba lazao amiko ankehitriny hoe: teo ambany hazo inona moa no tratranao niresaka izy ireo? Hoy izy: Teo ambany oaka.
Ka hoy Daniely taminy: Izany tokoa, fa lainga lazainao izany, hahafaty anao; fa efa miandry ny fotoana hamakiany anao hisasaka ny anjelin'ny Tompo, mitan-tsabatra, hamono anareo.
Dia nihoraka mafy ny vahoaka rehetra tafavory, ary nisaotra an'Andriamanitra, fa mamonjy izay nanantena azy izy.
Nony inona nitsangana izy ireo, hamely an'ireto anti-dahy roa lahy, izay nataon'i Daniely vaky lainga, araka ny teny naloaky ny vavany ihany ho miampanga tsy marina; ka ny ratsy notadiaviny hatao tamin'ny namany ihany, no nataony tamin'izy roa lahy,
mba hahatanteraka ny lalàn'i Moizy; dia novonoiny ho faty izy ireo ary ny rà tsy manan-tsiny dia voavonjy tamin'izany andro izany. Nidera an'Andriamanitra noho ny amin'i Sozana zanany vavy.

Salamo

Salamo 23(22),1-3a.3b-4.5.6.

Iaveh no mpiandry ahy, 
tsy hanan-java-mahory aho.
Mampijanona ahy eo amin'ny vilona maitso izy, 
mitondra ahy ho eo amoron-drano mampangatsiatsiaka;
mamelombelona ny fanahiko.

Mitarika ahy amin'ny lala-mahitsy; noho ny anarany.
Na mandeha mamaky ny lohasaha aloky ny fahafatesana aza aho, 
tsy misy loza atahorako fa hianao no eo amiko; 
ny tsora-kazo aman-tehinao no mahafa-tahotra ahy.

Mamelatra latabatra eo anoloako, eo imason'ny fahavaloko hianao, 
manosotra diloilo ny lohako hianao, feno mitafotafo ny kapoakako.

Eny fahasambarana amam-pahasoavana no homba ahy, 
amin'ny andro rehetra hiainako; 
dia hitoetra ao an-tranon'ny Tompo aho, 
mandritra ny andro lava.

Evanjely

Evanjely Masin'i Jesoa kristy Nosoratan'i Md. Joany 8,1-11.

Jesoa kosa nankany an-tendrombohitra Oliva,
fa nony marainakoa vao niverina tany an-tempoly izy, ka nanatona azy ny vahoaka rehetra, dia nipetraka nampianatra azy ireo izy.
Ary nisy vehivavy anankiray azo nijangajanga nentin'ny mpanora-dalàna sy ny Farisiana, ka narosony teo afovoany.
Dia hoy izy tamin'i Jesoa: Ry Mpampianatra, azo nijangajanga ity vehivavy ity.
Ary Moizy ao amin'ny Lalàna dia nandidy antsika hitora-bato ny olona toy izany, fa hianao kosa mba ahoana, hoy hianao?
Izy no nanao izany dia ny hakany fanahy azy, mba hisy hiampangany azy. Fa Jesoa kosa niondrika dia nanoratra tamin'ny rantsan-tànany teo amin'ny tany.
Ry zareo amin'izany tsy nitsahatra, fa mbola nanontany azy ihany, ka nitraka izy dia nanao taminy hoe: Izay tsy manam-pahotana aminareo no aoka hitora-bato azy voalohany.
Dia niondrika indray izy ka nanoratra teo amin'ny tany.
Fa ry zareo kosa nony nandre izany, dia nihatakataka tsirairay, ny zokinjokiny no loha làlana, ka Jesoa irery sisa nijanona sy ilay vehivavy teo afovoany.
Izay vao nitraka Jesoa, ka nanao taminy hoe: Ravehivavy, aiza ry zareo niampanga anao teo? Moa tsy nisy nanameloka anao va?
Tsy nisy, Tompoko, hoy izy. Izaho koa tsy hanameloka anao, hoy Jesoa. Mandehana, ka aza manota intsony.

Fiheverana